2013

Twijfels

28 maart 2013

Net alle uitslagen van mijn zesmaandelijkse onderzoeken terug en alles gaat goed mevrouw, opluchting.Heb ook meteen folders meegevraagd over borstreconstructie want ik voel in mijn hoofd dat ik er klaar voor ben. Heeft lang geduurd want normaal mag je al een jaar na de laatste bestralingen geopereerd worden, dat zou dus augustus 2011 zijn geweest maar toen was ik nog te onzeker.En nu …… ben ik er wel klaar voor……………………… denk ik.Ben het zat om elke ochtend mijn prothese in te moeten doen, geen truitjes met inkijk aan te kunnen. Altijd te moeten denken ze kunnen toch niets zien.Ben het zat om elke keer me weer verveeld te voelen als ik thuis zonder prothese rondloop en er aangebeld word.Ben het zat om moeilijk te moeten doen met een zwemprothese.Wil ook wel eens weer sexy lingerie kunnen kopen in plaats van die degelijke sportbeha’s die ik nu heb.Ik wil gewoon weer vrouw worden en mezelf weer in de spiegel aan te durven kijken.………………….En toch als ik aan opereren denk gaan mijn haartjes overeind staan want eigenlijk wil ik ook geen gehannes meer aan mijn lijf.

Dus dan toch weer die twijfel.

Reconstructie in zicht

23 september 2013

Hoe het gaat, heb eigenlijk niet zoveel te klagen, ben inmiddels aan het werk in de sterrenwacht op zo’n 200 m van ons huisje. Litteken ziet er mooi uit maar zit vol met fibrose wat dus elke dag voor ongemakken zorgt. Afgelopen vrijdag eerste gesprek gehad met een plastisch chirurg. Er bestaan meerdere mogelijkheden alleen een prothese is uitgesloten omdat ik bestraald ben geweest. Eerste methode is de zogenaamde Refractor-flap waarbij een spier en tissue van de rug naar voren word geklapt en dus zo een nieuwe borst vormt. Tweede methode is de Diep-flap waarbij we gebruik maken van tissue van de buik om daar een borst van te maken. Dit kan met of zonder gebruik te maken van een buikspier. Beide operaties zijn heftig waarbij de laatste een meer ingrijpende operatie is vanwege het feit dat ook alle bloedvaatjes moeten worden aangesloten om te voorkomen dat het weefsel afsterft. Ben nu dus druk bezig met mijn gedachten te ordenen en veel te lezen op internet. Heb ook met A. K. gebeld en die ging proberen om een aantal dames op te trommelen die hun operaties al achter de rug hebben. Allemaal weer erg heftig dus.

Operatie datum geprikt

12 oktober 2013

Gisteren bij de plastische chirurg geweest en er staat nu een datum voor mijn operatie vast, op 6 maart word ik geopereerd. er zijn vandaag al de eerste foto’s gemaakt. Het word de Diepflap methode, een stuk huid van mijn buik word gebruikt om een nieuwe tiet van te maken. Hieronder een link.

http://www.plastischchirurg.info/folder/diep.htm

Heb al wat papieren meegekregen om afspraken te maken voor een scan om te zien waar precies mijn bloedvaten in mijn buik lopen, een bloedonderzoek om er t.z.t. voor te kunnen zorgen dat ik de juiste medicatie krijg om mijn bloed zo vloeibaar mogelijk te houden en een vaat onderzoek om eventuele vaat vernauwingen op te sporen en te behandelen. Dit alles moet ik voor het einde van het jaar regelen, eens kijken of ik op 19 november terecht kan want dan heb ik toch mijn zesmaandelijkse kankeronderzoek. Hebben gelukkig  nog behoorlijk wat tijd om alles te regelen. Want we moeten wel het een en het andere organiseren, zo lig ik een week in het ziekenhuis en als ik thuis kom mag ik minstens twee weken niks doen, ook niet autorijden. Dus moeten we vervoer regelen voor Verena. Rob gaat op zijn werk kijken of die de woensdagen al vrij kan krijgen en ook zo min mogelijk moet werken in de weekenden. Komt nog bij dat Verena eind maart een weekje een of twee correspondentes uit Minderhout te logeren krijgt. Dit is in het kader van een uitwisselingsprogramma, zij gaat eind mei een weekje naar daar. Stephanie zal de hele periode niet thuis zijn want die gaat eind januari voor drie en een halve maand naar Nederland voor haar Erasmus. Op mijn werk ga ik eruit liggen voor minstens twee maanden. Op 6 maart zou ik trouwens bezig zijn met een astronomie kamp voor kleintjes maar pech hebben dat moeten mijn collega’s maar doen. Ook in de paasvakantie zal ik niet aanwezig zijn. Want de chirurg heeft al laten weten dat het een zeer zware operatie is en mijn lichaam dus tijd nodig gaat hebben om bij te komen. Al met al veel stof om over na te denken en om er langzaam naar toe te werken.

APK keuring lijf

16 november 2013

Dinsdag is het weer zover dan mag ik weer komen opdraven voor mijn halfjaarlijkse controle. Begin om 9 uur met bloedprikken aansluitend volgen echografie, mammografie en thoraxfoto. Dan het inspuiten van contrastvloeistof om dan na de middag terug te komen voor de botscan met meteen de uitslag (wel zo fijn). En dan donderdag bij de oncoloog voor alle uitslagen. Kan ik het ook meteen hebben over mijn aanstaande operatie want ik zit met nogal wat vragen ten opzichte van mijn arm. Heb er nu vrij vaak last van dus hoop dat dat met een operatie niet verergerd.Maar goed we zitten dus weer even in de zenuwen, gek eigenlijk na bijna 4 jaar nog steeds de zenuwen te hebben.Zal blij zijn als het vrijdag is en het weer allemaal achter de rug is..

Controle

19 november 2013

Vandaag was het dan zover, mijn zesmaandelijkse controle. Iets waar ik al dagen van te voren nerveus van word en op de dag zelf mag ik wel tien keer het toilet bezoeken. Ook de familie moet het bekopen ben erg kortaf en prikkelbaar, de arme schatten. Om negen uur begonnen met de bloedafname , niks aan ware het niet dat ik natuurlijk maar een arm heb waarin ze mogen prikken en door de chemo zijn mijn aderen behoorlijk verpest. maar goed het is haar gelukt. Daarna meteen door naar de tietenpletter  en de echografie van de lever. dan een thoraxfoto.  Meteen maar een afspraak gemaakt voor mijn CT-scan die nodig is voor mijn borstoperatie. In het “bunker” de inspuiting gekregen van de contrastvloeistof voor de botscan. Vriendelijke man die het meteen lukte om me te prikken gelukkig. En dan even over naar huis want mag pas over drie uur terug komen voor de scan. Meteen maar even boodschappen gedaan en de was opgehangen. Om 14 uur dan de botscan. dat vind ik nog het moeilijkste van allemaal want ik heb een beetje last van claustrofobie en om dan met dat ding boven je kop te liggen wat op zo’n 2 cm van het puntje van je neus staat nou leuk is anders. En dan duurt het al met al een twintigtal minuutjes. Krijg ik natuurlijk een heerlijke opvlieger en jeuk op mijn neus maar je ligt vastgebonden dus je kan geen kant op. Zie nu al op tegen de CT-scan van donderdag. Wat wel erg aangenaam is dat je hier meteen de uitslag krijgt. Artrose in onderrug en heupen maar dat is niets nieuws dat wist ik al. Netjes mijn vitamine D met calcium nemen elke ochtend wat ik dan ook trouw doe. En ik ben sowieso een echte kaaskop dus aan melkproducten geen gebrek. Voor donderdag dus een afspraak voor een CT-scan om 15 uur en of ik nuchter wilde zijn. “Hè nuchter tot drie uur dat lukt nooit” zeg ik. Maar ik moet gewoon 4 uur van te voren niets meer eten. Ok dat is beter niet easy maar beter. En op 27 december heb ik een afspraak met een dokter om te onderzoeken of mijn bloedvaten een goede doorstroming hebben, essentieel voor mijn aanstaande operatie. Nu dus wachten tot volgende week dinsdag voor uitslagen maar volgens mij zit het wel goed allemaal. Al met al een gevulde dag waarin je de hele tijd bezig bent. Ben nu dan ook moe.

CT-Scan

22 november 2013

Gisteren moest ik in voorbereiding van mijn operatie op 6 maart een CT-scan ondergaan. Ik was zoals gewoonlijk veel te vroeg maar mocht eigenlijk meteen naar binnen ondanks dat de wachtzaal helemaal bonkvol zat. Bij de CT-scan moet je nuchter zijn omdat er gebruikt word gemaakt van een contrastvloeistof die je  eventueel misselijk kan maken. Het inspuiten van de  contrast ging natuurlijk weer niet gemakkelijk want ik was  twee dagen van te voren al twee keer geprikt geweest en  was behoorlijk blauw Dus dan maar in de pols, auw venijnig. Vloeistof naar binnen, warm, heter, heetst je krijgt echt een hot-flush en een hele vieze smaak in je mond. Na tien minuten was het al gedaan. Tijdens deze CT-scan word bekeken hoe mijn bloedvaten in de buik lopen. Deze bloedvaten gaan gebruikt worden tijdens de Diep-flap methode om van mijn buik een nieuwe borst te maken. Ja ja het is begonnen we gaan naar de operatie toe leven, het wachten kan beginnen, nog maar 103 dagen en 13 uur. Spannend vind ik het wel.

Uitslag

26 november 2013

Yes ………………….. ben weer voor 6 maanden goedgekeurd. Niks raars te zien behalve artrose in de knieën en onderrug, te zwaar waardoor wat vet in de lever, en mijn arm is weer een cm dikker als de andere.
Dus tja niks geks maar toch wel opletten dat de arm niet dikker word, wat afslanken en zorgen dat ik niet val want de botjes zijn breekbaar.
Word er netjes gevraagd of ik ergens last / pijn heb, ja in mijn onderrug en rond het litteken. Maar doen we er wat aan … neeeee natuurlijk niet, zolang het niet erger word.
Ik vraag me telkens af wat ik bij die man doe, het is een echte verstrooide professor met een vlinderdasje die van vleermuizen houd. Ik heb ook niks met die man en zeg dus altijd ja en amen.
Wat wel fijn is hij spreekt Nederlands! Iets wat hier natuurlijk niet zo vaak voorkomt.
Maar goed ik zal proberen dat kaasje te laten staan ‘s avonds en een wijntje minder drinken en opletten wat ik eet en mijn arm niet teveel belasten en netjes mijn vitaminen D + Calcium innemen om artrose tegen te gaan en ……
Heb hem nog verteld dat ik volgend jaar voor borstreconstructie ging maar daar kon hij dan weer niets mee alsof het hem absoluut niet interesseerde.
Binnen tien minuten weer buiten, mag ik even 58 eurootjes van u hebben? Ja hoor stuur de rekening maar op en tot over 6 maanden.
Ga het vanavond lekker vieren met een klein glaasje …………………. juist ja wijn.
Fijne avond allemaal

Herfstgedachten

3 december 2013

Zo heel af en toe sluipen de gedachten door mijn hoofd. Wat als …… het toch niet allemaal weg is. Ach als de dagen korter worden heb ik het altijd wat moeilijker zoals waarschijnlijk heel veel mensen. De feestdagen, pff eigenlijk niets voor mij, je word er dan weer zo van bewust dat je in dat verre buitenland woont en ik mis mijn familie dan toch meer als anders. Mijn beide ouders zijn in de winter gestorven en ook de mama van Rob is in december overleden. Allemaal moeilijke herinneringen ook al is het bij mij al weer 13 en 15 jaar geleden. Wat vliegt de tijd, maar oh wat m
is ik ze. Naarmate je ouder word word dat gemis sterker lijkt wel
Heb een weekje vrij dus kan mijn gedachten de vrije loop laten en ja dan slaan ze wel eens op hol. Maar gelukkig is er zon hier en dan bedenk ik me dat ik het toch wel goed heb en ik denk aan mijn vrienden waar het veel slechter mee gaat en dan geef ik mezelf eens een goede schop onder mijn reet en dan gaan we weer verder..
En dan kijk ik naar buiten en bedenk me …………….. het leven is mooi !

Oppassen

6 december 2013

De laatste tijd gaat het niet echt lekker. Ik weet niet voel me gewoon niet happy. Ik moet moeite doen om positief te blijven denken. Ik voel dat ik in zo’n neerwaartse spiraal zit en in het diepe word getrokken. Ik ken dit gevoel van zo’n twaalf jaar geleden dus het is oppassen geblazen. Ik moet me weer omringen met leuke dingen. Maar onkruid vergaat niet dus ook hier kom ik wel weer uit.

Sliping through my fingers

9 december 2013

Hoe zei mijn moeder het ook alweer “kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grote zorgen”.

Ik weet dat ik vroeg of  laat mijn kinderen moet loslaten, dat ze hun eigen leventje moeten gaan opbouwen, maar dat maakt het er niet gemakkelijker op. Op dit moment heb ik heel erg dat ‘hotel mama’ gevoel. Moeders is alleen goed voor de was en de plas en oh ja het eten. OK ze werken of gaan naar school maar is het teveel gevraagd om in de huishouding iets te doen?  Ik werk ook. En ik verdom het om steeds opnieuw te moeten vragen kun je dit of dat aub doen. Je ziet het zelf toch ook. Nou en als zij het niet doen doe ik het zelf maar.Maar ach zo is het leven.  Waar is die tijd gebleven van de gezellige avondjes alle tezamen.Van die weekends dat je je kinderen echt fysiek zag? Zo in de tijd van kerstmis zou ik zo graag even teruggaan in de tijd dat ze mama nog echt nodig hadden, dat ze nog gezellig op je schoot kwamen zitten en je knuffelde.

Kleine kinderen worden groot …………………… en mama word oud.

 

Ups and Downs

13 december 2013

Het is raar hoe in het leven liefde en haat, up en down, verdriet en vreugde, dood en leven, goed en slecht nieuws zo dicht bij elkaar liggen.
Zo heb ik mij de afgelopen dagen, weken absoluut niet lekker in mijn vel gevoeld. Alsof er een trein over me heen was gereden zo plat, uitgeblust en melancholisch. Zelfs in mijn blog heb ik erover geschreven dat ik me niet happy voelde, dat het niet lekker ging. Om het na een aantal reacties weer meteen weg te halen omdat de familie dit misschien beter niet kon lezen. Want die hebben ook zo hun eigen zorgen en die hoeven die van mij er niet nog eens bovenop te krijgen.Heb hem inmiddels wel weer terug gezet want het is toch een deel van mij. Ben terug uit die put aan het kruipen waar ik vorige maand in vrije val in ben gedonderd. Hij was goed diep, eerst zag ik hem niet maar op het moment dat ik hem in de gaten kreeg en een omweg wilde maken kwamen er een paar felle windstoten die mij er zonder pardon in hebben geblazen. Ik zag even geen licht meer maar zoals al eerder gezegd ‘onkruid vergaat niet’ en nu ben ik langzaam naar boven aan het klauteren. december is en blijft een moeilijke maand voor me en ik zal dan ook blij zijn als het straks januari is. Mede door heel lieve familieleden (die zich hier zelf wel zullen herkennen) als ook heel lieve Facebook-vrienden (die zich ook gaan herkennen) zal de put niet dieper worden.
Hier een paar van die heel lieve reacties.

  • ·         lieverd toch. woonde ik maar in je buurt. ik kan zo goed luisteren. vergeet niet dat je mijn email adres hebt. die mag je vol schrijven. dikke knuffel
  • ·         Laat de depressie ajb niet de overhand krijgen; ik weet hoe moeilijk je kan voelen.. Probeer je op te trekken aan het feit dat de decembermaand het einde nadert, dat de dagen weer meer licht gaan geven. Dat je kinderen, ook al ver volwassen, je nog steeds nodig hebben.. ook al voel je dat miss. nu niet zo. Dat er veel mensen om je geven. Knuff 
  • ·         Je mag me altijd mailen lieverd. Ik hoop dat je de overhand erin krijgt.
  • ·         Hey hilli. Lul zoveel je wilt al is het midden in de nacht kop op he alles komt goed
  • ·         Klinkt niet goed , lieve Hill,,,,Je hebt wel veel oude foto´s bekeken,,,en herinneringen aan je vader,,,,herinneringen over toen de kinderen kleiner waren,,,En ja, dat kan je heel melancholiek maken. Probeer niet te streng voor jezelf te zijn,,je mag best verdriet hebben. Verstoppen helpt niet. Maar schrijven helpt vaak wel,,,,en praat erover met je man. Maak het gezellig in huis. Ach, ik roep ook maar wat,,maar als het te erg voelt, moet je hulp zoeken, ga naar je huisarts,,,Ik wens je veel sterkte en liefs van mij ! XXX
  • ·         Hillechien klinkt niet goed schrijf maar zo veel als je wil hier….. en cijfer je zelf niet weg want je ben een jonge vrouw die nog veel te bieden heeft ook al denk je dat zelf niet. Hillechien probeer sterk te blijven en vooral voor je kinderen. ik wens je sterkte liefs  xxx
  • ·         ik kan je alleen heel veel sterkte wensen, ik zit zelf niet goed in mijn vel, maar het is wel goed van je om het te uiten hier, er zijn zoveel lieve mensen die weten wat en hoe jij je ongeveer voelt en praten is alleen maar goed en al die reacties terug dat geef je weer even een goed gevoel
  • ·         lieve lieve lieve Hills, als ik dicht bij je zou wonen zou ik naar je toe gaan en je een schop onder je achter werk geven. Kom op meissie……………… ik weet dat het moeilijk is maar wat zeggen ze altijd: na regen komt zonneschijn, Na december komt een nieuw jaar met nieuwe kansen ……………blijf ons schrijven en blijf kakelen……………….je komt hier echt wel uit lieverd!

Boos

20 december 2013

Godver ben pissig. Heb vandaag mijn grote baas aan de lijn en die vraagt of ik al een datum voor hem heb voor mijn operatie en hoelang dat gaat duren, ja hallo ik heb je twee maanden geleden netjes een mailtje gestuurd met de datum en de geschatte revalidatietijd.
Zegt die l*l toch doodleuk dat hij een papiertje moet hebben met daarop vermeld de tijd dat ik afwezig ga zijn  want anders zou hij mij eventueel na twee maanden ziekte verlof  kunnen ontslaan omwille van langdurig verzuim. Probleem is alleen dat die operatiedatum nog niet voor 100% vast staat en ik dus niet zo’n briefje van te voren ‘kan’ krijgen..”Zal het waarschijnlijk niet doen hoor, maar weet dat ik het kan doen” zegt die nadat die mijn stilte hoorde maar toch het is weer eens gezegd geweest. Jezus ben al onzeker en dan helpt dit er al helemaal niet bij. Dit noem ik dus geestelijke chantage.En het is niet de eerste keer dat die dat flikt, hij dreigt steeds met ontslagen als we niet genoeg geld binnen brengen, en je moet steeds aanhoren dat je zo duur bent. Natuurlijk hoop ik zo snel mogelijk weer terug te beginnen maar de dokter heeft me heel goed verteld dat ik goed moest opletten om de wonden niet te overbelasten en zo scheuren veroorzaak. Vooral de eerste weken mag ik niets, niks, nada, rien doen, geen huishoudelijke taken maar ook niet autorijden. Hoe we dat allemaal gaan oplossen is ook nog een probleem.
Was het vroeger de bakkersvrouw die een echte heks was heb ik nu een oude man die alleen in zijn eigen belang kan denken. Volgens mij moet die zich eens laten onderzoeken want hij spoort niet goed. Bah bah.
Ik loop al op hete kolen om alles goed te kunnen organiseren en dat moet die vent echt niet gaan zitten kloten.Het is niet het moment om mijn baan te verliezen, dus af en toe twijfel ik enorm. Zou ik het wel laten doen of nog wachten en als wachten dan voor hoelang, maar ‘merde’ ik heb dit verdiend (vind ik zelf).

Doppler-onderzoek

28 december 2013

Gisteren mocht ik weer maar eens komen opdraven in het ziekenhuis voor weer maar eens een onderzoek. Dit keer om te kijken of mijn bloedvaten goed werken ivm mijn aanstaande operatie.
Meer uit voorzorg dan dat er een probleem was hoor want ik ben goed gekeurd voor de operatie.
Het onderzoek op zich stelt niks voor, er wordt met een doppler echograaf  (Met een dopplerechograaf wordt, door middel van geluidsgolven, onder andere de snelheid gemeten waarmee het bloed door de aderen stroomt. Dit wordt bijvoorbeeld gebruikt wanneer het vermoeden op trombose bestaat). Gekeken en geluisterd naar de bloedvaten in beide benen. Was wel heel blij dat ik ‘s morgens mijn benen nog even had geschoren anders had ik daar toch maar mooi voor aap gelegen. De dokter vroeg ook nog welke operatie ik zou krijgen de “gemakkelijke” 5-uur durende operatie of de “werk in uitvoering” operatie. Nou dat laatste dus de 10-uur durende operatie.Wel een leuke manier om de operatie te noemen. Ja zegt die, de dokter neemt zijn tijd en wil zeker zijn dat alles in orde is. Nou ik heb liever dat die zijn tijd neemt (merk ik zelf toch niet veel van) dan dat die het snel snel doet en het resultaat niet mooi is.

Nu half februari nog het laatste onderzoek, het bloedonderzoek, en dan maar wachten op 6 maart.

Toch best wel spannend vind ik zelf.

Nog maar 67 dagen and counting