Archief

Warmte, droogte en werk

Terwijl ik dit schrijf zit ik lekker binnen met het raam open in de tocht. Warm dat wel maar door de wind en het zweet koel ik toch af. Straks nog maar eens even badderen in ons zwembadje. Moeten jullie je niks bij voorstellen hoor kan er amper in liggen laat staan dat je er in kunt zwemmen maar je koelt wel lekker af. Overal zo warm en droog lees ik overal, ook hier veel te droog en zelfs een sproeiverbod in Vlaanderen. Wij hebben nog een beetje regenwater in de ton voor de moestuin, die het overigens best goed doet, maar mij hoor je niet teveel klagen want dat doen we toch al veel te veel.

20180805_121702

 

 

Minder leuk nieuws deze week was het overlijden en de begrafenis van mijn zwager. Een mooie, emotioneel afscheid.

Leuk nieuws is dat ik vanaf 1 september weer mag beginnen in de naschoolse opvang maar deze keer voor 19 uur in de week wat ons op financieel vlak eindelijk wat ademruimte gaat geven. Rob zit nog steeds in de burn-out, heeft het in februari voor 8 uur in de week geprobeerd maar is toen in april weer gecrasht. Nu gaat hij dinsdag toch nog maar weer eens met de directie bellen om een afspraak te maken voor weer een gesprek. Maar als deze niet wat water bij de wijn wil doen dan ….. ach tja we zien wel, komt tijd komt raad.

Voor de rest geniet ik van mijn vakantie, van mijn gezin en natuurlijk van de hond.

Lieve volgers houd jullie hoofden koel bij deze temperaturen

Advertenties

Nieuws uit de Ardennen

Laat ik beginnen met jullie allemaal een fijn en vooral gezond nieuwjaar te wensen. Dat is er allemaal een beetje bij ingeschoten de laatste tijd. Zoals jullie weten heb ik de laatste tijd wat moeite met het volgen van blogs maar hopelijk komt daar binnenkort verandering in want de woeste rivier van afgelopen maanden is weer een rustig beekje geworden. En dat heeft alles te maken met mijn man. Het gaat gelukkig eindelijk de goede kant uit met hem. De dokter had hem aangeraden om het eens te proberen met hypnose. Hij is er drie keer geweest en hij vind dat het hem erg geholpen heeft. Zo goed zelfs dat hij afgelopen vrijdag een gesprek had met zijn baas om te vragen of die voor twee ochtenden weer mocht komen werken. Acht uur in totaal dus. Eerst was het erg moeilijk, kan geen uitzondering voor jou maken, wat zeg ik tegen je collega’s en zo nog een paar argumenten maar mijn man heeft gezegd het is dat of niets (zou die vroeger nooit hebben durven zeggen zei die). En ja de baas heeft zijn akkoord gegeven. Nu eerst de toestemming afwachten van de arbeids-arts maar normaal denk ik dat die begin februari dus weer langzaam kan beginnen. Is erg fijn voor hem maar natuurlijk ook voor mij, eindelijk weer eens een paar uurtjes tijd voor mezelf. Schande dat ik dat zeg maar ben er wel aan toe haha. Hoe lang dit ritme gaat duren weet niemand maar we zien wel.

Op financieel vlak is het wel erg moeilijk geweest en nog steeds want je krijgt als je in de ziektewet zit maar 60% van je salaris en dat hakt er goed in. Ook omdat ik natuurlijk van 19 uur naar 13 uur ben gegaan dus ook hier minder salaris.

Dus jullie lezen het alles gaat goed komen maar het zal wel zijn tijd nemen maar ik ga echt proberen weer meer te komen lezen en reageren.

Update

Hoe gaat het met ons?

Met mij best goed, ben weer aan de slag in de naschoolse opvang en dat bevalt nog steeds goed. Wel heel vermoeiend door de werktijden en het vele lawaai waar ik mee te maken krijg maar goed daar zijn het kinderen voor. Maar heb wel het gevoel dat de jeugd van tegenwoordig toch heel anders word opgevoed als wij vroeger. Ik had nog niet de helft van wat ze nu zeggen durven te vertellen tegen een volwassenen. Brrrr soms erg akelig om dat soort taal uit bijvoorbeeld een 3-jarige te horen. Maar aan ons om hem of haar daar dus op te wijzen.

En met de burn-out van mijn man? Tja wat kan ik zeggen er zijn dagen met en dagen zonder. Hij zit nog steeds thuis in de ziektewet maar het gaat al wel wat beter hoor. Hij heeft contact opgenomen met zijn werkgever om te kijken of ze samen tot een oplossing zouden kunnen komen maar hij kreeg het deksel op zijn neus want ze konden geen uitzondering voor hem maken. Snap ik best maar na 24 jaar trouwe dienst verwacht je toch iets anders.

En dus kabbelen we rustig verder als een klein beekje en soms als een woeste rivier

Burn out deel 2

Sinds 12 mei gaat het op en af met de husband. Maar vrijdag gaf die bij de dokter aan dat de medicijntjes beginnen te werken. Hij voelt minder die ‘druk’ en kan het werk wat meer van zich afzetten. Ook is hij in gedachten al bezig met een mailtje voor zijn baas. Heb hem aangeraden om het eerst in het Nederlands te doen en hem daarna samen te vertalen en door de dochter in een fatsoenlijke tekst om te zetten. Misschien geven ze gehoor aan zijn mail, zo niet zal hij een grote draai moeten maken in zijn werk leventje en zijn geluk misschien ergens anders moeten zoeken. Jammer hoor na bijna 25 jaar trouwe dienst. Maar hij heeft gelukkig nog tot eind juli de tijd gekregen om een oplossing te zoeken. Bij mij en de dochter is het tenenlopen een stuk verminderd gelukkig. Er word zelfs alweer wat gelachen soms. Gelukkig want met mijn werk, examen stress bij de dochter en de nieuwe keuken was en is het best moeilijk. Ik moet nog twee weken werken en dan loopt mijn contract ten einde. Nog een weekje in de vakantie werken en dan bang afwachten of ik in september weer terug mag komen. Hoe wij het financieel allemaal gaan klaarspelen weet ik nog niet, daar lig ik wel eens wakker van.

Kijken op jullie blogs zit er nog steeds niet in lieverds (mijn oprechte excuses hiervoor) laat staan reageren. Komt ook wel weer als alles in wat rustiger vaarwater is gekomen. Wie weet pak ik het fotograferen dan ook weer op 😀

Burn-out

Heb ik net weer een beetje mijn leventje op de rails stort mijn man in. gecrasht, diagnose burn-out. Moeilijk voor hem maar ook voor mij en de kinderen. We lopen op onze tenen en weten (nog) niet precies hoe hem te helpen. Ben druk bezig met informatie te zoeken op het net voor mezelf en misschien later ook wel voor hem. Hoe kan ik helpen, wat kan ik doen? Veel onbeantwoorde vragen op dit moment. Maar wij hebben samen al zoveel meegemaakt, gevochten en opgelost dat dit ook wel weer tot een goed einde zal komen, ook al is dat einde van die tunnel nog lang niet in zicht.

Gemoedstoestand

Zit op het moment niet zo lekker in mijn vel. Morgen en volgende week naar ziekenhuis voor mijn onderzoeken. Altijd erg spannend en dat merk ik dan ook erg aan mijn gemoedsrust. Maar even kop in het zand en doorbijten dus. Volgende week weet ik of alles nog steeds goed is.

Verder staat mijn zoektocht naar werk op een zeer laag pitje, even geen zin in (ja sorry hoor maar na tien jaar stressen en gestrest zijn nu even ik-tijd).

De plannen van een eigen plekje van middelste worden nu echt concreet en hij heeft bijna een huurcontract te pakken, pffft moeilijk hoor hem los te moeten laten. Hij zou maar op 5 km van mij vandaan wonen en ik weet dat die het goed gaat doen, en dat het normaal is dat je zoon op zijn 23ste alleen gaat wonen maar ja dat moederhartje hè. En dan vooral dat het huurcontract al op 1 april in zou gaan en nee het is geen aprilgrap. Hij kan nog niet eens koken, maar daar heb ik toch nog wat tijd voor mam, spoedcursus zal het worden denk ik.

En dan ons project keuken is toch moeilijker als eerst voorzien, plannen maken, naar winkel, plannen afgekeurd, omdenken, nieuw plan maar dat wil ook zeggen wat meer voorwerk, en dan vooral wanneer moeten we die gaan plaatsen want er zijn problemen met de vakantie aanvraag van manlief. Pff word er zo moe van.

En dan dat klote weer speelt ook niet echt in mijn voordeel, ben net als iedereen toe aan warmte en licht.

Nieuw project

Ben de laatste tijd maar weinig te vinden in blogland of sociale media. Zijn namelijk bezig met een nieuw project namelijk een nieuwe keuken. Dus veel gepuzzel en passen en meten.

Nu nog via een computerprogramma van een Zweedse meubelgigant en hopelijk over een paar maanden ter plekke.

De bestaande keuken is 24 jaar oud en echt wel aan vervanging toe. Keukentoestellen zijn allemaal al eens vervangen geweest behalve de afzuigkap (en jullie willen niet weten in wat voor een toestand deze zich na 24 jaar bevind beurk)

We willen de keuken zelf plaatsen, zijn allebei vrij handig met schroevendraaier en hamer dus dat moet goed komen. Aan en afvoer punten van water blijven gewoon bestaan en er moet een wasmachine en droogtrommel in. De koelkast en vaatwasser zijn nog in goede staat en blijven dus bestaan. Daarnaast wil ik een kookplaat, oven, magnetron, diepvriezer en afzuigkap. En dat alles in een ruimte van 9m² (3m x  3m) met een raam, een deur en een ingebouwde kast. Dus jullie snappen het pas en meet werk waarschijnlijk.

En dan natuurlijk het leukste, ter plekke gaan kijken naar de kleuren voor de deurtjes en welk werkblad want papier is maar geduldig. Ook de toestellen en kastinrichting worden niet vergeten en worden onder de loep genomen. Geen fouten maken want zal de laatste zijn in mijn leventje zijn denk ik.

Dus vandaar maar weinig reacties van mijn kant, en mijn welgemeende excuses hievoor.