Nieuwe keuken

Hij is alweer een tijdje af maar door de omstandigheden heb ik nog geen zin gehad om ook maar iets met mijn blog te doen, laat staan er iets te schrijven. Maar hier is die dan eindelijk een voor en na foto van de plaats waar je toch best veel van je tijd in doorbrengt, tenminste ik wel.

Dit was de keuken dus voorheen. In L-vorm.Bijna 25 jaar oud en dus behoorlijk versleten en uitgeleefd. Maar natuurlijk nog wel steeds functioneel, nou misschien op de afzuigkap na want die viel echt bijna in stukken uiteen.

Maar in de nieuwe keuken moest ik nog wel steeds plek hebben voor mijn wasmachine en mijn droogtrommel want door plaats gebrek kunnen die nergens anders staan.

En we wilde een wat strakkere, modernere keuken hebben. Door de burn-out van mijn man heb ik bijna alle beslissingen alleen genomen want hij zei toch overal ja en amen op. Maar is er nu ook wel superblij mee hoor.

 

En dit is hem dan, een zelfbouw keuken van de bekende meubelfabrikant uit Zweden. Geen L-vorm meer maar tegenover elkaar gelegen maar wel met weer alles erop en eraan en weer plek voor de twee machines. We hebben er ongeveer een weekje aan gewerkt om dit resultaat te krijgen, dus dan kwam het weer best goed uit een man met burn-out. Gedachten op nul en gaan met die banaan. Wij vinden hem erg mooi en jullie?

Burn out deel 2

Sinds 12 mei gaat het op en af met de husband. Maar vrijdag gaf die bij de dokter aan dat de medicijntjes beginnen te werken. Hij voelt minder die ‘druk’ en kan het werk wat meer van zich afzetten. Ook is hij in gedachten al bezig met een mailtje voor zijn baas. Heb hem aangeraden om het eerst in het Nederlands te doen en hem daarna samen te vertalen en door de dochter in een fatsoenlijke tekst om te zetten. Misschien geven ze gehoor aan zijn mail, zo niet zal hij een grote draai moeten maken in zijn werk leventje en zijn geluk misschien ergens anders moeten zoeken. Jammer hoor na bijna 25 jaar trouwe dienst. Maar hij heeft gelukkig nog tot eind juli de tijd gekregen om een oplossing te zoeken. Bij mij en de dochter is het tenenlopen een stuk verminderd gelukkig. Er word zelfs alweer wat gelachen soms. Gelukkig want met mijn werk, examen stress bij de dochter en de nieuwe keuken was en is het best moeilijk. Ik moet nog twee weken werken en dan loopt mijn contract ten einde. Nog een weekje in de vakantie werken en dan bang afwachten of ik in september weer terug mag komen. Hoe wij het financieel allemaal gaan klaarspelen weet ik nog niet, daar lig ik wel eens wakker van.

Kijken op jullie blogs zit er nog steeds niet in lieverds (mijn oprechte excuses hiervoor) laat staan reageren. Komt ook wel weer als alles in wat rustiger vaarwater is gekomen. Wie weet pak ik het fotograferen dan ook weer op ­čśÇ

Burn-out

Heb ik net weer een beetje mijn leventje op de rails stort mijn man in. gecrasht, diagnose burn-out. Moeilijk voor hem maar ook voor mij en de kinderen. We lopen op onze tenen en weten (nog) niet precies hoe hem te helpen. Ben druk bezig met informatie te zoeken op het net voor mezelf en misschien later ook wel voor hem. Hoe kan ik helpen, wat kan ik doen? Veel onbeantwoorde vragen op dit moment. Maar wij hebben samen al zoveel meegemaakt, gevochten en opgelost dat dit ook wel weer tot een goed einde zal komen, ook al is dat einde van die tunnel nog lang niet in zicht.

Hoe het gaat

Hoe het met mij gaat? Wat kan ik zeggen ….. net als het weer. Ver beneden vriespunt op het moment. Onzeker, niet weten wat ik wil, lui, neerslachtig. Ben sinds half oktober thuis en merk dat er steeds minder en minder uit mijn handen komt. Heb gewoon geen zin, voel me nutteloos. Ook heb ik absoluut geen zin om ook maar ergens op te reageren. Facebook, beurk helemaal geen zin in, maar heb dan ook al jaren een haat/liefde verhouding. Blogland ja reageer hier en daar maar niet echt met erg veel enthousiasme. Blog weg, blog terug pffft weet het gewoon even niet meer. Er zijn toch veel mensen die mijn boek willen lezen blijkbaar, die zich er misschien aan op trekken dus ja afsluiten lukt eigenlijk gewoon niet. En dus staat die er nog steeds en ga ik ook verder met bloggen. Mijn gal spuien, mijn gevoelens neer pennen. Dit is mijn manier van verwerken en aan mezelf werken ook al ben ik in dat laatste niet echt goed.

Zoektocht naar werk heeft tot nu toe niets opgeleverd. Ja zit in een soort ‘reserve’ bij de gemeente. Een echt sollicitatie gesprek gehad met vier juryleden die jou allerlei vragen stellen en je beoordelen maar ik ben dus goed gekeurd als reserve kandidaat voor de rekrutering voor de naschoolse opvang, dus nu maar hopen dat er iemand ziek valt of zijn baan opzegt.

Voor de rest niets meer van de vakbond gehoord over mijn uitkering dus we doen het nog steeds op ├ę├ęn been hier. Niet alle dagen gemakkelijk maar het lukt. Maar een vakantie zal er dit jaar niet inzitten. dan maar de zolder isoleren.

En dan nu de klap van de vuurpijl, mijn zoon die vanochtend doodleuk aangeeft op zoek te zijn naar zijn eigen appartementje en voor oktober hier weg wil zijn. Ja weet het hij is 23 en heeft al een paar jaar een vaste relatie en het zat er wel aan te komen maar toch …….

loslaten