Archief

Adoptie

Wow, lang geleden hoor. Niet omdat ik geen zin had maar door al dat gedoe met die privacy regeling ging ik wat twijfelen over het ja of nee verder gaan. Ook heb ik wat gebrek aan tijd. Door ziekte op het werk draai ik nu geen 13 uur per week maar bijna 30! Erg vermoeiend allemaal maar het einde van het schooljaar is in zicht. Verder heeft mijn man een fatsoenlijke terugval gehad dus ook daar weer veel spanningen en twijfels. Maar stap voor stap gaat ook hè. En dan nu het wel leukste nieuws , zoals de titel al een beetje doet vermoeden wij hebben geadopteerd. Nee geen kind maar een hond. Puk is de naam. Een vrouwtje van ongeveer 2 jaar oud ras onbekend, herkomst onbekend maar werkelijk een schat van een beest. Heeft zich al helemaal ingeburgerd hier nu alleen nog maar de poezen die wat toleranter moeten worden.

 

 

Advertenties

Koud en kil

bevroren besjes

Nieuwe keuken

Even leek het project af te ketsen door de ziekte van manlief maar heb toch doorgezet en eigenlijk stond die vrij snel. Onze nieuwe keuken is mooi vind ik zelf.

Hier een paar foto’s van de en de nieuwe keuken.

 

Nieuwe bril bestelt

Gisteren mocht ik weer een keertje een ritje naar Luik maken voor een controle voor het oog. Laten ze nou net sinds 18 april hun systeem veranderd hebben waardoor je er zeker een half uur over deed voordat je überhaupt ingeschreven bent. Echt nummertje trekken en wachten maar. Nou kom ik sowieso altijd te vroeg want vaak komen er geen mensen opdagen en dan mag je eerder naar binnen. Maar deze keer lukte het door die veranderingen dus niet, erger nog, ze had zeker een half uur vertraging. Maar goed na een hele tijd wachten mocht ik binnen. Het gaat allemaal de goede kant op, mijn astigmatisme is weer bijna hetzelfde als voor de operatie. En nog beter voor mij deze keer mocht ik eindelijk ook nieuwe glazen laten aanmeten. En dat is heel hard nodig vooral voor het leesgedeelte. Weer wat meer plusjes voor de glazen maar dan zou ik toch echt weer de kleine lettertjes moeten kunnen lezen. Ik ga nu ook weer voor varifocus bril want de afwijking tussen dichtbij en veraf is veel te groot bij mij. Ik zit nu op +5 aan de rechter kant en +4.75 aan de linker kant. Is natuurlijk wel veel meer als voor mijn ziekte maar ja ben blij dat mijn zicht weer redelijk gaat zijn. Want om te fotograferen gaat er niets boven een ‘goed’ zicht. Heb thuis ook meteen maar een nieuw montuurtje uitgezocht, iets heel anders als ik nu heb. Maar wel net zo duur, dju leuke vakantie kun je daarvan maken hoor. Daar gaat mijn maandsalaris. Mag hem over 10 dagen verwachten.

Op de terugweg naar huis kreeg ik van het thuisfront ook nog goed nieuws want mijn zoon is geslaagd voor zijn rijexamen. En dat werd tijd ook want die jongen rijd al 5 jaar met de grootste tractors en aanhangers maar had nog geen rijbewijs, schande, maar ze weten het allemaal beter op die leeftijd hè. Maar goed hij heeft hem. Auto stond al een tijdje voor de deur en nu mag die er dan ook in rijden zonder mama naast zich. Hij blij en ik ook.

En voor de rest kabbel ik verder. Leef met de gevolgen na kanker. De ene dag al wat beter als de andere. Ben vooral heel moe maar dat zal de voorjaarsvermoeidheid wel zijn.

Ik wens jullie allemaal een fijn weekend.

Weekendje weg

Dit weekend lekker eens er tussenuit, huisje gehuurd op nog geen uurtje rijden van bij ons. Zo in de natuur zwembadje erbij lekker eten wat wil je nog meer. Maar wel de eerste keer zwembad voor mij na mijn reconstructie. Die heeft een jaartje geleden plaatsgevonden maar ben nog steeds erg onzeker over mijn eigen lijf. Kijk zo weinig mogelijk in de spiegel gewoon omdat wat ik daar zie me niet aanstaat, onzekerheid gewoon en heb dat dit weekend weer maar eens ondervonden. Begon al donderdag met het inpakken, welk badpak neem ik mee? (nee ik draag echt geen bikini meer hoor) die paarse, extra warme omdat die dubbel gevoerd is want er moest een prothese in kunnen of die zwarte met die lage uitsnede.  Beide aangetrokken en uitgeprobeerd, zie je iets?? Toch maar gekozen voor die zwarte. Maar nog voor ik in het water lag wel tien keer gevraagd of het niet te laag was en of je “niets” zag. “Ja een beetje je litteken”. Dus weer kijken in die spiegel, inderdaad je zag het een beetje. Effe ophijsen die handel. maar op zondag begon ik me eindelijk lekker te voelen en had ik eigenlijk schijt aan wat de mensen zouden kunnen denken. Ja ik heb kanker gehad, ja ik heb littekens maar hé die littekens hebben wel mijn leven gered. En als ik zo rond om me keek liep er toch sowieso niet veel schoons rond hoor. Iedereen heeft wel iets wat minder mooi is (met een paar uitzonderingen) dus de laatste dag lekker genoten van het water, mijn meissie en mijn ventje. Nu weer terug in de realiteit.

Bedankt

Eerst en vooral voor iedereen een heel mooi, fijn, liefdevol en vooral gezond 2015. Dank jullie wel allemaal voor de vele reacties op mijn blog, dank jullie voor het volgen en ik hoop jullie ook dit jaar weer veelvuldig hier of op mijn fotoblog tegen te komen.

Voilà, kerstboom is weer weg en de rust keert weer. Een januari is voor mij dus een keerpunt geworden want ik werk nu dus nog maar halftijds. Gek idee hoor dat ik alleen nog maar ‘s morgens moet werken en de middagen voor mezelf heb. Heb inmiddels al een week menuutje opgesteld zodat we weer wat gezonder gaan eten tja ik heb er nu de tijd voor. De kinderen zijn er wel niet zo blij mee ….. bah groenten en vis …….. bleurk. Maar voor mij gaat het wel goed zijn om wat kilootjes kwijt te raken.

Ook ben ik in de tussentijd weer goed gekeurd voor 6 maanden. Moet wel mijn bloedsuiker gaan laten nakijken want die was aan de hoge kant, heb een levertraan kuurtje meegekregen want mijn vitaminen D was veel te laag en ik heb last van artrose maar er is geen kanker gevonden. Pff gelukkig maar toch elke keer weer super spannend voor mij.

Heb verder ook een andere beslissing genomen namelijk dat ik niet verder ga met mijn tepelreconstructie. Mijn borst blijft dus (voorlopig) zo, geen gehannes meer aan mijn lijf. Ben zwaar teleurgesteld (weer een keer) in mijn eigen lijf en ben het gewoon meer als zat.

Tussenstand

Het is inmiddels een maand geleden. Ben alweer een maand aan het werk. Tijd voor een kleine tussenstand. Hoe gaat het? Is toch zwaarder als ik had gedacht, komt natuurlijk bij dat ik in een drukke periode terug ben begonnen. Ben erg moe maar ondanks dat  slaap ik heel erg slecht. Ga toch op tijd naar bed maar lig vaak lang wakker en te woelen om dan om 6 uur alweer wakker te worden. Heb dan ook vaak hoofdpijn en last van een harde strakke buik. Maar dat komt eerder door overbelasting.  Voor de rest ben ik een beetje zoekende, ik zoek mijn weggetje terug op het werk en in mijn dagelijkse leventje. Opstaan, naar mijn werk, thuiskomen, eten koken en naar bed. De sleur is weer begonnen en steeds vaker krijg ik het gevoel van …… ik moet hier weg.

Ik heb echt bewondering voor de mensen die echt alles achter hun laten en vertrekken.
Maar ik ben niet zo’n held, ik durf die sprong in het diepe (nog) niet te wagen en trouwens moet wel aan mijn gezinnetje denken. Dus de tussenstand is :

Dagelijkse leven 1  –  Hillechien 0