Archief

Eerste werkdag

Veel gebeurtenissen geweest na mijn laatste blogje dus vandaar wat minder gereageerd bij mijn lezers. Heb dus opnieuw werk, zonder dat ik echt op zoek was ;-).  Gisteren mijn eerste werkdag gehad en moet zeggen was best leuk. okay veel informatie voor een dag en er moet een zekere routine komen maar ben erg bereid en snel van begrip dus moet goed komen. Nou weten de meeste van jullie volgens mij niet eens wat ik ben gaan doen dus zal dat eens uitleggen. Ik zorg samen met twee leuke collega’s dat de kindjes van een lagere school hier in de buurt ’s middags eten krijgen en na school voor huiswerk of als ze dat niet hebben knutselen en spelen tot mama of papa ze af komen halen van school. Tussen de middag blijven er zo’n 60 kindjes eten en vaak is dat een warme maaltijd (soep, hoofdgerecht en dessert). Maar er zijn best veel allergieën en daar moet je dus rekening mee houden. Daarna opruimen en schoonmaken. Maar het is allemaal gelukt maar was toch blij met mijn collega’s hahaha. En na school mocht ik meteen huiswerk met de oudste doen hilarisch, eerst en vooral het feit dat een Nederlandse die Franse lessen moet gaan corrigeren ik weet het niet zeker hoor maar twijfel wel af en toe, maar komt mijn Frans alleen maar ten goede, en te tweede omdat het al zo lang geleden is. Begin om 12 uur tot 14 uur en dan 15.30 tot de laatste kindjes zijn opgehaald, gisteren was dat 17.45. Best een lange dag met heel veel geluid en vooral altijd staand werk dus was meteen stikkapot gisteren. Was blij dat ik in de ochtend al mijn maaltijd zo goed als klaar had gemaakt moest alleen nog maar wat rijst worden gekookt dus aten pas om 19 uur. Voor vanavond zijn de aardappelen ook alweer geschild Wel even aanpassen dus voor een ieder maar komt wel goed denk ik.

Nou hopen dat het salaris ook een beetje meevalt want de werkeloosheid uitkering die ik kreeg is meteen afgeschaft omdat ik teveel dagen werk in de week (ongeacht hoeveel uur je per week werkt)  Snap best dat er mensen zijn die liever in de WW blijven zitten hierom maar zo zit ik niet in elkaar.

En ach ja dan kom je in de avond moe thuis en zegt de zoon dat die zijn huurcontract heeft getekend en op 30 maart de sleutel krijgt SLIK

Advertenties

Werk

Plaatste ik onlangs nog een post over dat het zoeken naar werk op een laag pitje stond bij mij, kreeg ik prompt vandaag om 16 uur een telefoontje van de gemeente dat er een job was vrijgekomen en of ik daar iets voor voelde. Ik heb inderdaad een sollicitatie gesprek gehad op 15 december over een job als reserve in de naschoolse opvang  van de gemeente. Met alles erop en eraan hoor, een echte jury en aangetekende brieven wauw. Maar het resultaat was dus dat ik op een wachtlijst stond en zodra er iemand ziek viel kon ik een telefoontje verwachten. Maar dat was alweer een tijd geleden en ik dacht daar eigenlijk helemaal niet meer aan maar ben er natuurlijk best blij mee. Weer lekker even onder de mensen komen (want je isoleert hier best als je werkeloos bent). Goed het is maar een vervanging maar wel tot eind juni. En het zijn maar 14 uren in de week, en mijn dochter moet thuis gaan komen met een bus maar weegt dat alles op tegen mijn gemoeds-toestand ………. nee, en dus heb ik volmondig ja gezegd en begin ik nu aanstaande maandag.

foto van internet

Reactie

Er is dus gereageerd, de eerste die reageerde is het bestuurslid die me begreep en het accepteerde. Me nog goede moed insprak en vroeg of die me maandag mocht bellen. Iedereen heeft een kopie gekregen zo dus ook mijn baas. Maar dat was degenen die als laatste reageerde. Die accepteerde het ook maar vroeg ook meteen hoe het zakelijk werd opgelost. En mijn grote leidinggevende heeft me gebeld. Vond het zeer jammer maar begreep het wel. Overplaatsing ging niet gewoon vanwege het feit dat het moederbedrijf te ver weg is. Anders had die me graag gehouden. Ook de boekhoudster vond het zeer jammer. Maar we zijn dus overeengekomen dat ik deze week nog de animaties doe in de bosklassen van Saint-Hubert (erg leuk om te doen overigens) en vrijdag breng ik de boekhouding in orde, stuur die dan ook op en laat een aantal instructies achter voor mijn collega. En dan ga ik mijn overuren oppeuzelen. En dat duurt bijna tot het einde van de maand dus krijg ook deze maand nog gewoon uitbetaald. Daarna is het wat onzekerder maar komt tijd komt raad.

Vroeg vandaag nog aan mijn baas of het misschien een idee was dat mijn collega mij volgde om de animatie te leren maar dat was niet nodig, nou dan niet hoor.

Maar we zijn dus van elkaar verlost, het voelt goed er valt een behoorlijke last van mijn schouders. Zoals Trees zei, je hebt weer ‘vrijheid’

Een heleboel mensen vonden het moedig wat ik heb gedaan, maar dit heeft niets met moed te maken hoor, dit was gewoon niet meer verder kunnen, op zijn en aan jezelf denken anders ga je er onder door. Vijf jaar stress vreet een mens weg en ik moet dus nog heel wat tijd inhalen voor mezelf maar vooral voor mijn gezin want die zijn al vijf jaar hun vrouw en moeder kwijt. En ja moed is angst voelen maar toch je hart volgen en dat heb ik nu dus eindelijk gedaan

Ja dus ……. ontslag genomen

Mijn brief is de deur uit. Na wikken en wegen en beraad heb ik de knoop doorgehakt en heb ik mijn ontslagbrief opgestuurd. Nu maar kijken wat er gaat gebeuren, wie er het eerste reageert en of er überhaupt iemand reageert. Heb nog meer als 60 overuren in te halen dus tja weet ook niet wanneer mijn contract echt ten einde is, even afwachten dus.

Ontslag

En jullie maar wachten op het vervolg van mijn ‘soap’ maar heb echt gewoon mijn hoofdje dat tolt op het moment. Inmiddels heb ik een ontslag brief in mijn concepten staan nu alleen nog maar versturen. Maar niet gemakkelijk als je partner er naar mijn gevoel niet helemaal achter staat. Is natuurlijk ook niet niks, zelf ontslag nemen betekend geen uitkering en het dus met bijna duizend euro’s minder moeten doen elke maand. Heb ik het recht om dat iedereen hier thuis aan te doen? Hoe snel vind ik iets anders?

Om even terug te komen op dat gesprek van dinsdag, erg positief naar mijn gevoel. Eindelijk een frisse kijk op de dingen en inderdaad er moet heel snel gecommuniceerd worden, een planning maken met elke week een vergadering en vooral leiding worden gegeven. Volgende dag ook meteen een mailtje in de inbox met daarin zijn conclusies. Het punt van hoe mijn baas en ik met elkaar omgaan bleef echter wel onbesproken en dat moesten we zelf oplossen. En dat heb ik geweten want de volgende dag al meteen weer allerlei verwijten naar mijn kop, waarom niet met hem praten maar meteen naar de grote chef gaan, weer dingen oprakelen die ik blijkbaar vier jaar geleden gezegd zou hebben, ja sorry ik heb geen lange termijn geheugen, maar ook dat die echt niet ging doen wat die ‘manager’ had gevraagd want vergaderingen zijn toch nergens goed voor, het gaat toch goed zoals het nu gaat enz. Maar heb op die vergadering aangedrongen en gelukkig mijn collega ook. Dus gisteren meteen de eerste vergadering. Om dan tot de conclusie te komen dat er helemaal niets gaat veranderen voor hem, erger zelfs ik krijg er nog meer taken bij. Hij vind het allemaal goed zoals het nu is, dus eigenlijk zegt hij zwart en ik wit. Dus tja, dan trek ik maar de conclusie dat het dan grijs word, grijs van verwarring, onzekerheid maar wel ……… vrijheid. Ik denk dat ik nu vooral aan mezelf moet gaan denken. Vijf jaar is genoeg geweest. Genoeg stress voor mij en ook voor mijn familie want iemand die constant bezig is over haar werk is niet prettig om mee samen te wonen. Het leven is gewoon veel te kort om me druk of ziek te maken voor zo’n ***.

De emmer is over gelopen

Tja die druppel hè, die laatste druppel die ervoor zorgt dat de emmer overloopt. Nou die druppel heb ik dus zaterdag bereikt. Kleine ergernissen die niet uit worden gesproken en dat al 5 jaar lang. Ik leg het even uit. Afgelopen woensdag zegt mijn baas (sorry Franky maar het woord leidinggevende krijg ik bij hem niet over mijn lippen) dat als ik naar de officiële opening van ons planetarium wil komen ik dan mijn uren niet mag aftikken (wij hebben nog zo’n tijdklok) maar ik mag wel tijdens mijn privé uren komen. Nou sorry hoor maar dan kom ik dus niet. Om dan zaterdag te constateren dat hij en een collega wel hun uren hebben opgeschreven. Ja hallo als je mij er niet bij wilt hebben zeg dat dan. Komt ook nog bij dat ik zaterdagavond bezig was met een groep en hij doodleuk aan mij vraagt of ik het beddengoed even wil verschonen voor de mensen die blijven slapen en waar hij zich dus mee bezighield. En ja in jullie ogen waarschijnlijk zo van ‘waar maak jij je druk om’ maar bij mij na 5 jaar vernedering, geen communicatie, geen structuur, ruzie en nooit iets uitpraten de bekende druppel. Heb maandag meteen een mailtje gestuurd naar mijn werkgever om mijn onmacht te uiten en om een gesprek aan te vragen. Aangezien ik op dinsdag nog niets van hem gehoord had heb ik hem op woensdag maar opgebeld. Hij is ook al langer op de hoogte van onze problemen samen en ook toen die bij ons is gekomen om het contract te tekenen van mijn nieuwe collega was het hem en twee bestuursleden (waarvan er een het roer volgend jaar overneemt) opgevallen dat er met mijn baas niet te praten valt zonder dat hij zich opwind. Hij dreigt weg te gaan als iets hem niet zint en dat hij toch altijd zijn gelijk wil hebben. Ook viel hen op dat ik me erg moest inhouden bij bepaalde onderwerpen. Maar mijn werkgever zou er dus voor zorgen dat ik een gesprek kreeg met dat bestuurslid en mijn baas zodat er een getuige bij zit. Maar dat kon niet meteen natuurlijk. Die dag heb ik ook gevraagd aan mijn collega of hij wel gewoon zijn uren mocht opschrijven en ja toen vroeg die natuurlijk waarom. Ik de uitleg gedaan en nog wat kleine ergernissen erbij (stom stom). Want tja zoiets blijft natuurlijk nooit onder ons.

Maar goed om een lang verhaal kort te maken gisterochtend komt mijn baas dus binnen in mijn bureau en vraagt ‘is er iets?’ nee niks alles okay. En weg was die weer. Om dan een half uurtje later weer binnen te komen en hetzelfde te vragen. Ik weer ‘nee niks’. ‘Jawel’ zegt die ‘want jouw collega heeft gezegd dat …. ”Pardon jij durft aan mijn collega te vragen wat er is’. ‘Begint dat nu weer achter mijn rug roddelen met collega’s en draai je om als ik tegen je praat’. Dus ik ‘baas ik heb geen zin om met jou te praten’. ‘Ik ben je chef en jij zult met mij praten’. Ik zeg op een heel kalme toon ‘zie je nou je kunt niet normaal met jou praten je verheft meteen je stem, en nu stop ik ook met dit gesprek en ben ik weg’. ‘Hoe jij weg dat is plichtsverzuim en dus grove fout waarop ontslag staat’. Ik in alle rust mijn computer uitgedaan en gezegd ‘praat maar met je grote chef’. En toen ging ik dus weg, Komt die achter me aan verspert zo’n beetje de deur, ‘kijk ik heb mijn uren ook niet opgeschreven vrijdag’ (hij liep inmiddels rood aan). Heb netjes mijn werkkaart afgestempeld en heb hem gevraagd voor de deur weg te gaan waarop ik buiten ben gegaan. Thuisgekomen helemaal over mijn toeren en heb toen ook meteen mijn werkgever opgebeld en uitgelegd en hij zei meteen ‘kalmeer, het is geen  plichtsverzuim want je hebt mij meteen gebeld. Ik moet nu weg maar bel straks terug’.

En dat heeft die ook gedaan gisteren om half negen. Het leek hem en dat bestuurslid het beste dat ik vrij nam en er komt dus inderdaad een gesprek om te kijken of dit te lijmen valt. Mijn baas had hem trouwens de hele dag geprobeerd te bellen maar hij had instructies gegeven om hem niet door te verbinden. Baas heeft ook een mail gestuurd waarop die dus op ontslag aandringt wegens plichtsverzuim. Heb wel tegen mijn werkgever gezegd dat ik zaterdag netjes zal gaan werken want zo staat het op de planning en ik heb nog wel wat plichtsbesef hoor (heb een verjaardag en ’s avonds het geburl van herten). Heb dus vandaag netjes een mailtje gestuurd naar mijn baas en mijn werkgever om dat dus mee te delen. Maar oh wee als mijn baas weer moeilijk doet op zaterdagavond dan ben ik weer weg.

Word vervolgd dus

Oeps zie nu pas hoe lang het is geworden, sorry voor het lange verhaal

Grrrrrrrrrrrrrrr

Maandagochtend 8 uur, eerste werkdag na de vakantie. Om kwart over acht worden de eerste kindjes al gebracht voor het driedaagse astro-kamp. Tijd om te kijken of iedereen betaald heeft krijg ik niet. trouwens achteraf ben ik erachter gekomen dat geen van mijn collega’s de moeite heeft genomen om de betalingen überhaupt te checken. Leuk hoor om zo te beginnen. Ben de hele dag bezig geweest met 21 uitbundige kindjes van 6 tot 9 jaar. Mijn baas is met vakantie, collega een moet van alles op papier zetten voordat hij vertrekt en draait zijn laatste uurtjes en collega twee is net nieuw en kan nog niks want er is hem nog niets geleerd. Ja mijn chef denkt dat dat allemaal vanzelf gaat …. niet dus. En ja deze bibi staat er dus alleen voor. Van ’s morgens 8 uur tot kwart voor zes toen werden de laatste kindjes weer opgehaald. Dat zijn wel even 9,5 uur non-stop en dat drie dagen lang.  Gelukkig is mijn jongste dochter komen meehelpen met de spelletjes en kon ik dus snel snel tussen de soep en de patatten kijken of er betaald was. Heb ook geen tijd gekregen om de mails te checken ja heb er drie beantwoord in mijn middag pauze. Overigens klasseren mijn collega’s nooit mailtjes na te hebben geantwoord en zou ik mij dus door zo’n 150 mailtjes moeten worstelen nou nee dus heb ik echt geen tijd voor. Wel zie ik dat de overnachting voor die dag geannuleerd is, vraag nog netjes wie had deze overnachting moeten doen, en vertel die bewuste collega dus dat de animatie niet doorgaat. Zie dat mijn chef om 20 uur de bewuste mail doorstuurt naar zijn vrouw om dan om 23 uur een boze sms te krijgen dat hij het niet vind passen dat hij niet op de hoogte is gebracht van deze annulatie omdat hij deze animatie ging doen, en nog wel tijdens zijn vakantie. Nou ja zeg ga op het dak zitten. Grrrrr daar kan ik dus zo pissig om worden. COMMUNICATIE chef is het hele eiereneten. Maar ga zo door en je raakt nog een werknemer kwijt. Zag dat sms’je pas vanochtend want lag er gisteren al om half elf in zo kapot was ik. Vandaag tegen de dertig graden dus kinderen mee pakken naar de bossen denk ik want er is bij ons geen schaduw. Zal er weer iets leuks van maken en Verena helpt weer mee. Fijne meid heb ik toch