Burn-out

Heb ik net weer een beetje mijn leventje op de rails stort mijn man in. gecrasht, diagnose burn-out. Moeilijk voor hem maar ook voor mij en de kinderen. We lopen op onze tenen en weten (nog) niet precies hoe hem te helpen. Ben druk bezig met informatie te zoeken op het net voor mezelf en misschien later ook wel voor hem. Hoe kan ik helpen, wat kan ik doen? Veel onbeantwoorde vragen op dit moment. Maar wij hebben samen al zoveel meegemaakt, gevochten en opgelost dat dit ook wel weer tot een goed einde zal komen, ook al is dat einde van die tunnel nog lang niet in zicht.

Advertenties

Eerste werkdag

Veel gebeurtenissen geweest na mijn laatste blogje dus vandaar wat minder gereageerd bij mijn lezers. Heb dus opnieuw werk, zonder dat ik echt op zoek was ;-).  Gisteren mijn eerste werkdag gehad en moet zeggen was best leuk. okay veel informatie voor een dag en er moet een zekere routine komen maar ben erg bereid en snel van begrip dus moet goed komen. Nou weten de meeste van jullie volgens mij niet eens wat ik ben gaan doen dus zal dat eens uitleggen. Ik zorg samen met twee leuke collega’s dat de kindjes van een lagere school hier in de buurt ’s middags eten krijgen en na school voor huiswerk of als ze dat niet hebben knutselen en spelen tot mama of papa ze af komen halen van school. Tussen de middag blijven er zo’n 60 kindjes eten en vaak is dat een warme maaltijd (soep, hoofdgerecht en dessert). Maar er zijn best veel allergieën en daar moet je dus rekening mee houden. Daarna opruimen en schoonmaken. Maar het is allemaal gelukt maar was toch blij met mijn collega’s hahaha. En na school mocht ik meteen huiswerk met de oudste doen hilarisch, eerst en vooral het feit dat een Nederlandse die Franse lessen moet gaan corrigeren ik weet het niet zeker hoor maar twijfel wel af en toe, maar komt mijn Frans alleen maar ten goede, en te tweede omdat het al zo lang geleden is. Begin om 12 uur tot 14 uur en dan 15.30 tot de laatste kindjes zijn opgehaald, gisteren was dat 17.45. Best een lange dag met heel veel geluid en vooral altijd staand werk dus was meteen stikkapot gisteren. Was blij dat ik in de ochtend al mijn maaltijd zo goed als klaar had gemaakt moest alleen nog maar wat rijst worden gekookt dus aten pas om 19 uur. Voor vanavond zijn de aardappelen ook alweer geschild Wel even aanpassen dus voor een ieder maar komt wel goed denk ik.

Nou hopen dat het salaris ook een beetje meevalt want de werkeloosheid uitkering die ik kreeg is meteen afgeschaft omdat ik teveel dagen werk in de week (ongeacht hoeveel uur je per week werkt)  Snap best dat er mensen zijn die liever in de WW blijven zitten hierom maar zo zit ik niet in elkaar.

En ach ja dan kom je in de avond moe thuis en zegt de zoon dat die zijn huurcontract heeft getekend en op 30 maart de sleutel krijgt SLIK

Werk

Plaatste ik onlangs nog een post over dat het zoeken naar werk op een laag pitje stond bij mij, kreeg ik prompt vandaag om 16 uur een telefoontje van de gemeente dat er een job was vrijgekomen en of ik daar iets voor voelde. Ik heb inderdaad een sollicitatie gesprek gehad op 15 december over een job als reserve in de naschoolse opvang  van de gemeente. Met alles erop en eraan hoor, een echte jury en aangetekende brieven wauw. Maar het resultaat was dus dat ik op een wachtlijst stond en zodra er iemand ziek viel kon ik een telefoontje verwachten. Maar dat was alweer een tijd geleden en ik dacht daar eigenlijk helemaal niet meer aan maar ben er natuurlijk best blij mee. Weer lekker even onder de mensen komen (want je isoleert hier best als je werkeloos bent). Goed het is maar een vervanging maar wel tot eind juni. En het zijn maar 14 uren in de week, en mijn dochter moet thuis gaan komen met een bus maar weegt dat alles op tegen mijn gemoeds-toestand ………. nee, en dus heb ik volmondig ja gezegd en begin ik nu aanstaande maandag.

foto van internet

Gemoedstoestand

Zit op het moment niet zo lekker in mijn vel. Morgen en volgende week naar ziekenhuis voor mijn onderzoeken. Altijd erg spannend en dat merk ik dan ook erg aan mijn gemoedsrust. Maar even kop in het zand en doorbijten dus. Volgende week weet ik of alles nog steeds goed is.

Verder staat mijn zoektocht naar werk op een zeer laag pitje, even geen zin in (ja sorry hoor maar na tien jaar stressen en gestrest zijn nu even ik-tijd).

De plannen van een eigen plekje van middelste worden nu echt concreet en hij heeft bijna een huurcontract te pakken, pffft moeilijk hoor hem los te moeten laten. Hij zou maar op 5 km van mij vandaan wonen en ik weet dat die het goed gaat doen, en dat het normaal is dat je zoon op zijn 23ste alleen gaat wonen maar ja dat moederhartje hè. En dan vooral dat het huurcontract al op 1 april in zou gaan en nee het is geen aprilgrap. Hij kan nog niet eens koken, maar daar heb ik toch nog wat tijd voor mam, spoedcursus zal het worden denk ik.

En dan ons project keuken is toch moeilijker als eerst voorzien, plannen maken, naar winkel, plannen afgekeurd, omdenken, nieuw plan maar dat wil ook zeggen wat meer voorwerk, en dan vooral wanneer moeten we die gaan plaatsen want er zijn problemen met de vakantie aanvraag van manlief. Pff word er zo moe van.

En dan dat klote weer speelt ook niet echt in mijn voordeel, ben net als iedereen toe aan warmte en licht.

Nieuw project

Ben de laatste tijd maar weinig te vinden in blogland of sociale media. Zijn namelijk bezig met een nieuw project namelijk een nieuwe keuken. Dus veel gepuzzel en passen en meten.

Nu nog via een computerprogramma van een Zweedse meubelgigant en hopelijk over een paar maanden ter plekke.

De bestaande keuken is 24 jaar oud en echt wel aan vervanging toe. Keukentoestellen zijn allemaal al eens vervangen geweest behalve de afzuigkap (en jullie willen niet weten in wat voor een toestand deze zich na 24 jaar bevind beurk)

We willen de keuken zelf plaatsen, zijn allebei vrij handig met schroevendraaier en hamer dus dat moet goed komen. Aan en afvoer punten van water blijven gewoon bestaan en er moet een wasmachine en droogtrommel in. De koelkast en vaatwasser zijn nog in goede staat en blijven dus bestaan. Daarnaast wil ik een kookplaat, oven, magnetron, diepvriezer en afzuigkap. En dat alles in een ruimte van 9m² (3m x  3m) met een raam, een deur en een ingebouwde kast. Dus jullie snappen het pas en meet werk waarschijnlijk.

En dan natuurlijk het leukste, ter plekke gaan kijken naar de kleuren voor de deurtjes en welk werkblad want papier is maar geduldig. Ook de toestellen en kastinrichting worden niet vergeten en worden onder de loep genomen. Geen fouten maken want zal de laatste zijn in mijn leventje zijn denk ik.

Dus vandaar maar weinig reacties van mijn kant, en mijn welgemeende excuses hievoor.

Hoe het gaat

Hoe het met mij gaat? Wat kan ik zeggen ….. net als het weer. Ver beneden vriespunt op het moment. Onzeker, niet weten wat ik wil, lui, neerslachtig. Ben sinds half oktober thuis en merk dat er steeds minder en minder uit mijn handen komt. Heb gewoon geen zin, voel me nutteloos. Ook heb ik absoluut geen zin om ook maar ergens op te reageren. Facebook, beurk helemaal geen zin in, maar heb dan ook al jaren een haat/liefde verhouding. Blogland ja reageer hier en daar maar niet echt met erg veel enthousiasme. Blog weg, blog terug pffft weet het gewoon even niet meer. Er zijn toch veel mensen die mijn boek willen lezen blijkbaar, die zich er misschien aan op trekken dus ja afsluiten lukt eigenlijk gewoon niet. En dus staat die er nog steeds en ga ik ook verder met bloggen. Mijn gal spuien, mijn gevoelens neer pennen. Dit is mijn manier van verwerken en aan mezelf werken ook al ben ik in dat laatste niet echt goed.

Zoektocht naar werk heeft tot nu toe niets opgeleverd. Ja zit in een soort ‘reserve’ bij de gemeente. Een echt sollicitatie gesprek gehad met vier juryleden die jou allerlei vragen stellen en je beoordelen maar ik ben dus goed gekeurd als reserve kandidaat voor de rekrutering voor de naschoolse opvang, dus nu maar hopen dat er iemand ziek valt of zijn baan opzegt.

Voor de rest niets meer van de vakbond gehoord over mijn uitkering dus we doen het nog steeds op één been hier. Niet alle dagen gemakkelijk maar het lukt. Maar een vakantie zal er dit jaar niet inzitten. dan maar de zolder isoleren.

En dan nu de klap van de vuurpijl, mijn zoon die vanochtend doodleuk aangeeft op zoek te zijn naar zijn eigen appartementje en voor oktober hier weg wil zijn. Ja weet het hij is 23 en heeft al een paar jaar een vaste relatie en het zat er wel aan te komen maar toch …….

loslaten

Uitkering

Aangezien ik op 2 oktober zelf mijn ontslag gaf was ik er vrij zeker van dat ik geen recht had op een uitkering. Maar wat scherts mijn verbazing als er bij het bureau voor werkzoekende mij word gezegd dat ik waarschijnlijk wel daarvoor in aanmerking kan komen. Dus ja wie niet waagt wie niet wint toch maar de aanvraag gedaan. Werd meteen op 15 december op het matje geroepen om meer uitleg te komen geven over het ‘waarom’ ik een goede baan opgeef. Alles verteld, opgeschreven en getekend en ik zou er nog iets van horen. Vandaag dan de uitslag, ik heb recht op een uitkering maar krijg wel een ‘straf’ van 4 weken. Deze straf is dus 4 weken lang geen geld. Nou daar valt nog wel mee te leven aangezien wij het tot nu toe ook al met maar een salaris uitzingen.

Maar tjonge toch nog wel veel bureaucratische rompslomp vind ik, papiertje hier papiertje daar, opnieuw inschrijven als werkzoekende, voor een gesloten deur staan ……. tot twee keer toe. Prrrrr daar krijg ik dus het heen en weer van.