Tagarchief | boos

Boos

Godver ben pissig. Heb vandaag mijn grote baas aan de lijn en die vraagt of ik al een datum voor hem heb voor mijn operatie en hoelang dat gaat duren, ja hallo ik heb je twee maanden geleden netjes een mailtje gestuurd met de datum en de geschatte revalidatietijd.
Zegt die l*l toch doodleuk dat hij een papiertje moet hebben met daarop vermeld de tijd dat ik afwezig ga zijn  want anders zou hij mij eventueel na twee maanden ziekte verlof  kunnen ontslaan omwille van langdurig verzuim. Probleem is alleen dat die operatiedatum nog niet voor 100% vast staat en ik dus niet zo’n briefje van te voren ‘kan’ krijgen..”Zal het waarschijnlijk niet doen hoor, maar weet dat ik het kan doen” zegt die nadat die mijn stilte hoorde maar toch het is weer eens gezegd geweest. Jezus ben al onzeker en dan helpt dit er al helemaal niet bij. Dit noem ik dus geestelijke chantage.En het is niet de eerste keer dat die dat flikt, hij dreigt steeds met ontslagen als we niet genoeg geld binnen brengen, en je moet steeds aanhoren dat je zo duur bent. Natuurlijk hoop ik zo snel mogelijk weer terug te beginnen maar de dokter heeft me heel goed verteld dat ik goed moest opletten om de wonden niet te overbelasten en zo scheuren veroorzaak. Vooral de eerste weken mag ik niets, niks, nada, rien doen, geen huishoudelijke taken maar ook niet autorijden. Hoe we dat allemaal gaan oplossen is ook nog een probleem.
Was het vroeger de bakkersvrouw die een echte heks was heb ik nu een oude man die alleen in zijn eigen belang kan denken. Volgens mij moet die zich eens laten onderzoeken want hij spoort niet goed. Bah bah.
Ik loop al op hete kolen om alles goed te kunnen organiseren en dat moet die vent echt niet gaan zitten kloten.Het is niet het moment om mijn baan te verliezen, dus af en toe twijfel ik enorm. Zou ik het wel laten doen of nog wachten en als wachten dan voor hoelang, maar ‘merde’ ik heb dit verdiend (vind ik zelf).

Advertenties

Woede

Ben gisteren eventjes helemaal door het lint gegaan. Was rustig bezig met internet bankieren en moest een aantal uitreksels uitprinten Zo op de helft blokkeert mijn printer niks aan de hand verhelpen we even , maar nee hoor er bleven maar waarschuwingen komen zowel op printer als op het computerscherm. Ik voelde het stijgen mijn woede. Nog eens proberen komt er een uitreksel uit in weet ik wat voor een computertaal en weer blokkeren. Ik sla op mijn tafel klabam mijn fles met water valt om en natuurlijk geen dop erop, begin ik te schreeuwen en te tieren en te janken, pak mijn koptelefoon ( lag het dichtbij) en smijt die in drie delen, nog meer janken. Jezus, gelukkig was er niemand thuis maar volgens mij hadden ze me zo kunnen afvoeren naar Bertrix ( het gekkenhuis in de buurt) En natuurlijk moest ik toen ook nog alles opruimen, driftkikker die ik er ben. Kan ik zo boos op worden dat ik me zo laat gaan maar op die momenten zie ik echt rood. Moraal van het verhaal, kapotte koptelefoon maar de uitreksels zijn er wel uitgekomen kweet nog steeds niet wat er fout is gegaan maar het werkt weer En om nou te zeggen het heeft opgelucht nee heeft me alleen een waanzinnige koppijn gegeven Stomme trut dat ik ben.

Achtbaan

Wauw in wat voor een achtbaan ben ik nu beland? 

Ik zit hier rustig naar muziek te luisteren en toen ging er toch een tranendal open ongehoord.
Ik weet het allemaal niet meer hoor. Ik heb zulke heftige gevoelens: de ene keer kan het me allemaal niks meer schelen en mag het leven voor me eindigen en op het andere moment ontplof ik voor niks. Zal dat nu de hormoonhuishouding zijn? S’ nachts niet kunnen slapen van de hitte boven het dekbed kruipen en het dan ijskoud krijgen. Van het ene op het andere moment enorm prikkelbaar ( arme familie). Heb gisteren een poging gedaan om de bedden te verschonen maar ‘ verdomme ‘ ik kreeg het niet voor elkaar. Stond te hijgen als een vrouw van 80 en mijn zoon zei ‘ laat maar mam ik doe het wel’. Bedankt lieve jongen maar IK WIL DIT ZELF KUNNEN. Ik wil niet afhankelijk zijn van anderen ik wil geen chemo ik wil geen kanker.
Heb een collegaatje gevraagd of ik langs mocht komen want ik heb behoefte aan praten met iemand. Heb er alleen nog geen antwoord op gekregen. Op maandag is de bakkerij toch dicht? Maar misschien heb je wat anders te doen.
Dus spuug ik hier mijn gal maar weer ook al lucht dit niet echt op en hopla nog maar eens een tranendal. Het houdt niet op Wat is dit toch allemaal k.t zeg. Hoe ga ik ooit weer de oude Hillechien worden en misschien word ik het wel nooit meer.
En dan al die kleine lichamelijke ongemakken die mogen me ook gestolen worden ik wil weer zijn als voorheen. Misschien moet ik toch maar eens denken aan psychische hulp. Maar ik ben geen prater en zeker niet tegen vreemden. ( en wat ben je nu dan aan het doen trut?)
Morgen nog maar eens een chemo en ik heb er absoluut geen zin in. Weer zo’n neulasta spuit waar je je hondsberoerd door voelt en dan al die luchtjes. Ik heb de familie al op de hoogte gebracht vanaf morgen is het weer macaroni week. Het enige gerecht zonder luchtje.
En weer een week waarin je niks anders doet als kotsmisselijk zijn en in je bed liggen bah wat heb ik hier een hekel aan.
Dit wens je je ergste vijand nog niet toe ( ook al moet ik wel even 2 keer denken over mijn ex)
Maar goed vele vrouwen en mannen zijn mij voorgegaan en zullen er volgen dus wees “positief ” “moedig” wat een rot woorden zeg
Tot volgende week!!!