Tagarchief | burn-out

Adoptie

Wow, lang geleden hoor. Niet omdat ik geen zin had maar door al dat gedoe met die privacy regeling ging ik wat twijfelen over het ja of nee verder gaan. Ook heb ik wat gebrek aan tijd. Door ziekte op het werk draai ik nu geen 13 uur per week maar bijna 30! Erg vermoeiend allemaal maar het einde van het schooljaar is in zicht. Verder heeft mijn man een fatsoenlijke terugval gehad dus ook daar weer veel spanningen en twijfels. Maar stap voor stap gaat ook hè. En dan nu het wel leukste nieuws , zoals de titel al een beetje doet vermoeden wij hebben geadopteerd. Nee geen kind maar een hond. Puk is de naam. Een vrouwtje van ongeveer 2 jaar oud ras onbekend, herkomst onbekend maar werkelijk een schat van een beest. Heeft zich al helemaal ingeburgerd hier nu alleen nog maar de poezen die wat toleranter moeten worden.

 

 

Advertenties

Nieuws uit de Ardennen

Laat ik beginnen met jullie allemaal een fijn en vooral gezond nieuwjaar te wensen. Dat is er allemaal een beetje bij ingeschoten de laatste tijd. Zoals jullie weten heb ik de laatste tijd wat moeite met het volgen van blogs maar hopelijk komt daar binnenkort verandering in want de woeste rivier van afgelopen maanden is weer een rustig beekje geworden. En dat heeft alles te maken met mijn man. Het gaat gelukkig eindelijk de goede kant uit met hem. De dokter had hem aangeraden om het eens te proberen met hypnose. Hij is er drie keer geweest en hij vind dat het hem erg geholpen heeft. Zo goed zelfs dat hij afgelopen vrijdag een gesprek had met zijn baas om te vragen of die voor twee ochtenden weer mocht komen werken. Acht uur in totaal dus. Eerst was het erg moeilijk, kan geen uitzondering voor jou maken, wat zeg ik tegen je collega’s en zo nog een paar argumenten maar mijn man heeft gezegd het is dat of niets (zou die vroeger nooit hebben durven zeggen zei die). En ja de baas heeft zijn akkoord gegeven. Nu eerst de toestemming afwachten van de arbeids-arts maar normaal denk ik dat die begin februari dus weer langzaam kan beginnen. Is erg fijn voor hem maar natuurlijk ook voor mij, eindelijk weer eens een paar uurtjes tijd voor mezelf. Schande dat ik dat zeg maar ben er wel aan toe haha. Hoe lang dit ritme gaat duren weet niemand maar we zien wel.

Op financieel vlak is het wel erg moeilijk geweest en nog steeds want je krijgt als je in de ziektewet zit maar 60% van je salaris en dat hakt er goed in. Ook omdat ik natuurlijk van 19 uur naar 13 uur ben gegaan dus ook hier minder salaris.

Dus jullie lezen het alles gaat goed komen maar het zal wel zijn tijd nemen maar ik ga echt proberen weer meer te komen lezen en reageren.

Koud en kil

bevroren besjes

Update

Hoe gaat het met ons?

Met mij best goed, ben weer aan de slag in de naschoolse opvang en dat bevalt nog steeds goed. Wel heel vermoeiend door de werktijden en het vele lawaai waar ik mee te maken krijg maar goed daar zijn het kinderen voor. Maar heb wel het gevoel dat de jeugd van tegenwoordig toch heel anders word opgevoed als wij vroeger. Ik had nog niet de helft van wat ze nu zeggen durven te vertellen tegen een volwassenen. Brrrr soms erg akelig om dat soort taal uit bijvoorbeeld een 3-jarige te horen. Maar aan ons om hem of haar daar dus op te wijzen.

En met de burn-out van mijn man? Tja wat kan ik zeggen er zijn dagen met en dagen zonder. Hij zit nog steeds thuis in de ziektewet maar het gaat al wel wat beter hoor. Hij heeft contact opgenomen met zijn werkgever om te kijken of ze samen tot een oplossing zouden kunnen komen maar hij kreeg het deksel op zijn neus want ze konden geen uitzondering voor hem maken. Snap ik best maar na 24 jaar trouwe dienst verwacht je toch iets anders.

En dus kabbelen we rustig verder als een klein beekje en soms als een woeste rivier

Burn out deel 2

Sinds 12 mei gaat het op en af met de husband. Maar vrijdag gaf die bij de dokter aan dat de medicijntjes beginnen te werken. Hij voelt minder die ‘druk’ en kan het werk wat meer van zich afzetten. Ook is hij in gedachten al bezig met een mailtje voor zijn baas. Heb hem aangeraden om het eerst in het Nederlands te doen en hem daarna samen te vertalen en door de dochter in een fatsoenlijke tekst om te zetten. Misschien geven ze gehoor aan zijn mail, zo niet zal hij een grote draai moeten maken in zijn werk leventje en zijn geluk misschien ergens anders moeten zoeken. Jammer hoor na bijna 25 jaar trouwe dienst. Maar hij heeft gelukkig nog tot eind juli de tijd gekregen om een oplossing te zoeken. Bij mij en de dochter is het tenenlopen een stuk verminderd gelukkig. Er word zelfs alweer wat gelachen soms. Gelukkig want met mijn werk, examen stress bij de dochter en de nieuwe keuken was en is het best moeilijk. Ik moet nog twee weken werken en dan loopt mijn contract ten einde. Nog een weekje in de vakantie werken en dan bang afwachten of ik in september weer terug mag komen. Hoe wij het financieel allemaal gaan klaarspelen weet ik nog niet, daar lig ik wel eens wakker van.

Kijken op jullie blogs zit er nog steeds niet in lieverds (mijn oprechte excuses hiervoor) laat staan reageren. Komt ook wel weer als alles in wat rustiger vaarwater is gekomen. Wie weet pak ik het fotograferen dan ook weer op 😀

Burn-out

Heb ik net weer een beetje mijn leventje op de rails stort mijn man in. gecrasht, diagnose burn-out. Moeilijk voor hem maar ook voor mij en de kinderen. We lopen op onze tenen en weten (nog) niet precies hoe hem te helpen. Ben druk bezig met informatie te zoeken op het net voor mezelf en misschien later ook wel voor hem. Hoe kan ik helpen, wat kan ik doen? Veel onbeantwoorde vragen op dit moment. Maar wij hebben samen al zoveel meegemaakt, gevochten en opgelost dat dit ook wel weer tot een goed einde zal komen, ook al is dat einde van die tunnel nog lang niet in zicht.