Burn out deel 2

Sinds 12 mei gaat het op en af met de husband. Maar vrijdag gaf die bij de dokter aan dat de medicijntjes beginnen te werken. Hij voelt minder die ‘druk’ en kan het werk wat meer van zich afzetten. Ook is hij in gedachten al bezig met een mailtje voor zijn baas. Heb hem aangeraden om het eerst in het Nederlands te doen en hem daarna samen te vertalen en door de dochter in een fatsoenlijke tekst om te zetten. Misschien geven ze gehoor aan zijn mail, zo niet zal hij een grote draai moeten maken in zijn werk leventje en zijn geluk misschien ergens anders moeten zoeken. Jammer hoor na bijna 25 jaar trouwe dienst. Maar hij heeft gelukkig nog tot eind juli de tijd gekregen om een oplossing te zoeken. Bij mij en de dochter is het tenenlopen een stuk verminderd gelukkig. Er word zelfs alweer wat gelachen soms. Gelukkig want met mijn werk, examen stress bij de dochter en de nieuwe keuken was en is het best moeilijk. Ik moet nog twee weken werken en dan loopt mijn contract ten einde. Nog een weekje in de vakantie werken en dan bang afwachten of ik in september weer terug mag komen. Hoe wij het financieel allemaal gaan klaarspelen weet ik nog niet, daar lig ik wel eens wakker van.

Kijken op jullie blogs zit er nog steeds niet in lieverds (mijn oprechte excuses hiervoor) laat staan reageren. Komt ook wel weer als alles in wat rustiger vaarwater is gekomen. Wie weet pak ik het fotograferen dan ook weer op ūüėÄ

Burn-out

Heb ik net weer een beetje mijn leventje op de rails stort mijn man in. gecrasht, diagnose burn-out. Moeilijk voor hem maar ook voor mij en de kinderen. We lopen op onze tenen en weten (nog) niet precies hoe hem te helpen. Ben druk bezig met informatie te zoeken op het net voor mezelf en misschien later ook wel voor hem. Hoe kan ik helpen, wat kan ik doen? Veel onbeantwoorde vragen op dit moment. Maar wij hebben samen al zoveel meegemaakt, gevochten en opgelost dat dit ook wel weer tot een goed einde zal komen, ook al is dat einde van die tunnel nog lang niet in zicht.