Tagarchief | chemo

Laatste chemo

Eindelijk, eindelijk is die chemo gedaan. Vier intense maanden, zes intense kuren vol gevoelens. Gevoelens van woede , blijdschap, angst en verdriet.” Die chemo’s gaan U beter maken mevrouw ” hoorde we maar ik werd er alleen maar steeds zieker van. En dan die vermoeidheid en dan heb ik het niet over die moeheid die je hebt na een avondje stappen , maar je hondsmoe voelen waar zelfs naar het toilet gaan een marathonloop word. In de ochtend je bed uitkomen en denken ‘ heb ik wel geslapen’? Alles word een uitputtingsslacht zelfs de gewoonste zaken van de wereld zoals het huishouden of boodschappen doen. Maar ik weet nu ook dat ik niet alles tegelijk hoef te doen. Eerst stoffen dan morgen stofzuigen en misschien met water erdoor gaan? Of anders overmorgen. En die tuin dat gras komt wel morgen of overmorgen. Eten koken is ook zo’n uitdaging. Ik ben erg gevoelig geworden voor geurtjes. Dat is in de keuken dan ook wel te merken want het is vaak pasta of brood bij ons. Gelukkig heeft nog niemand er iets van gezegd.  Donderdag heb ik een afspraak met de arbo-dokter of eigenlijk moet ik zeggen die bureaucraten die niet weten wat ‘ kanker ‘ is. Die moeten gaan beoordelen of ik wel kan werken en zo ja waarom ik het dan niet doe? Waarom ben ik niet gaan werken tussen mijn chemo’s door? Omdat we dat niet kunnen lul !!!!  Bij het “beklimmen” van 10 traptreden hijg ik als een karrenpaard. Ben ik blij dat we thuis alles gelijkvloers hebben. Nee, ik heb absoluut geen uithoudingsvermogen meer. En bij het minste en geringste wat ik teveel doe doet mijn arm pijn en is die zwaar zo zwaar.  Tillen schoonmaken mag ik niet en dat doe ik toch vrij veel op mijn werk. En wat te denken van de stress als om 12 uur de hele zaak volstaat omdat ze allemaal op hetzelfde moment willen eten. Ik kan niet sneller werken zeker nu niet.  Ben ik dan klaar om te werken? Ik denk het toch van niet.  Geloof me ik zou niets liever doen dan opnieuw te beginnen. De muren komen op me af.  Op 21 juni gaan we beginnen met een nieuw avontuur. Bestralingen. Vier weken lang vijf dagen in de week. Hier ga ik waarschijnlijk geen bijwerkingen hebben is mij gezegd door de dokter.  En daarna?  Hormoontherapie met waarschijnlijk de menopauze. En daarna?  Terug in mij oude leventje waarschijnlijk.  Maar het zal nooit meer zijn als voorheen. Over 10 jaar dan ….. of in de toekomst wil ik …… Dat huisje-boompje-beestje gevoel zal er niet meer zijn want ik ga leven. Ik ga genieten van het leven het leven is te kort om al zo vast te zitten.  Dit gevoel kan ik niet uitleggen maar de lotgenoten zullen wel weten wat ik bedoel.  Ik ben sterker geworden!  Ik wil iedereen ook nog eens bedanken voor de steun die ik krijg tijdens mijn ziek zijn!  Vooral van mensen die ik absoluut nog nooit ontmoet heb maar nu bijna zie als zussen die aan een half woord genoeg hebben omdat ze precies weten en voelen hoe jij je voelt.  Dat sleept je echt door zo’n periode met een lach en een traan.

Advertenties

Eerste chemo

Vandaag is mijn dag niet. Ben met knallende koppijn op gestaan en voel me een beetje misselijk. Heb toch geprobeerd wat te eten maar laat steeds enorme boeren ( ja sorry hoor). Zal wel van de chemo komen. Heb ook braaf mijn pilletjes (tegen braken ) genomen. De verpleegster is net weer weg en heeft het verband verschoond. Heb aan Rob gevraagd om mijn haren te wassen ( mag niet douchen).Ik ben dus weer netjes. Het is hier ijzig koud en ik blijf dan ook lekker binnen( wat moet ik ook anders) pak straks de slaapzak en doe lekker niks meer nah Dat mag ook wel eens vind ik.
Groetjes

Slechte uitslag

Het is even geleden dat ik geschreven heb maar emotioneel gezien heb ik het een stuk zwaarder dan ik dacht. Ben dus met succes geopereerd op de 22 ste en was toch vrij positief aan het wachten op de resultaten en vooral wat we nu verder gingen ondernemen. De 31 ste kregen we na anderhalf uur wachten dan eindelijk die resultaten. Er waren in het weggenomen stukje weefsel niet een maar drie tumoren gevonden (10mm, 6mm en 4mm). Wat betekent dit dokter? Het was niet te zien op de mammo of echografie en de dokter kan niet garanderen dat er niet nog meer zitten (als die er al 3 vind op 5cm weefsel) Borstamputatie en toen brak ik. En daarna chemo , bestraling en een hormoonbehandeling. En het weghalen van de lymfeknopen onder de oksel. Heb nu al een paar dagen gehad om het nieuws op me in te laten werken en ik ben gelukkig vrij positief van aard maar dit is zwaar erg zwaar. En van slapen komt ook niet veel in huis.