Tagarchief | Diep-Flap

Twee van de drie

Eindelijk zeg………………. 62 !!! dagen na mijn operatie zijn twee van de drie wonden die moeite hadden om te genezen dicht.De laatste gaat nog even duren maar ik kom er wel. De pleister die ik nu op mijn lijf krijg is nog maar 7×5 cm; Als ik er een speciaal verbandje overheen doe kan ik gewoon weer lekker douchen, niet elke dag weliswaar maar toch.
Lichamelijk gaat het voor de rest maar langzaam vooruit vind ik, ben toch nog best snel moe. Maar dat is denk ik wel normaal, ook de buik is nog keihard (komt door het omlaag trekken van de huid). Op foto’s van voor en na zie je goed hoe strak die huid is getrokken. De twee moedervlekjes, die je bij de witte pijltjes ziet, zijn zeker 5 cm van plaats veranderd.

Voor                                                                           Na

Ik weet dat mijn buik niet de mooiste is die er bestaat maar ik hoop dat er vrouwen zijn die iets aan deze informatie hebben. Nogmaals ben superblij met de operatie, het resultaat is nu al mooi en ik zou het zo weer doen. Oké het vraagt wel het een en het ander van je lichaam en als je de pech hebt zoals ik dan kan je genezing even duren maar ik raad het iedereen die twijfelt aan.

Advertenties

See joe zoen

En toen was het opeens 5 maart. Zes maanden geleden, toen ik een datum kreeg als operatiedatum,  leek me die datum zo ver weg. En zie hier nu sta ik aan de vooravond ervan. Emoties komen en gaan en ik merk dat ik ontiegelijk zenuwachtig ben gewoon omdat ik niet weet wat er gaat gebeuren en dat maakt me onzeker. Maar ik ben er ook helemaal klaar voor, hier heb ik 6 maanden naar toe geleefd.

Ook de familie is er veel mee bezig, eergisteren nog vroeg de kleinste aan haar papa of ik dood zou gaan. Ze durfde het niet aan mij te vragen. Heb haar verteld dat er aan elke operatie een zeker risico vastzit maar dat ik al 4 operaties heel goed had doorstaan en er dus geen reden was om te twijfelen aan de slaagkans van deze.  ‘De laatste loodjes wegen het zwaarst’ het spreekwoord zegt alles en het klopt ook. Heb inmiddels mijn koffertje klaar, telefoonnummers gegeven aan Rob (hij gaat iedereen op de hoogte brengen), laatste boodschappen gedaan zodat de achterblijvers ook iets te eten hebben, overblijfadresjes gevonden voor Verena en het huis zoveel mogelijk schoongemaakt. Het enigste waar ik me niet op kan voorbereiden is dus het “niet weten wat je te wachten staat”, en mensen die me kennen weten hoe een moeite ik daar mee heb. Ik heb graag de touwtjes in handen maar hier moet ik alles uit handen geven. Dus ja voor mij ‘wegen de laatste loodjes het zwaarst’.

Zowel op facebook als op deze blog zal ik een paar dagen niet aanwezig zijn want zolang ik niet op een kamer lig neem ik geen gsm mee en ben dan ook alleen via Rob met de buitenwereld verbonden.
Ook hij mag hopelijk op jullie steun rekenen want het zal de komende tijd nog moeilijk genoeg worden voor hem, en dat vergeten heel veel mensen wel eens.

Dus lieve mensen : Dank voor jullie steun en ……………………..

Datum

En toen was het zover, de papieren voor de operatie vielen vandaag in de brievenbus. Iets waar ik al sinds september naar toe aan het leven ben maar nog een ver van mijn bed show was word nu opeens werkelijkheid.
Voorheen dacht ik aan de operatie maar dan op een vrij zakelijke manier. Hoe gaan we dit of dat organiseren enz.Nu word het werkelijkheid en meteen begin ik hem een beetje te knijpen. Je moet ook netjes zo’n papiertje ondertekenen dat je weet wat de risico’s zijn. En je krijgt een hele uitleg over wat ze nou precies gaan doen, maar dat had ik al lang zelf opgezocht.
Ik ga er dan ook gewoon van uit dat alles volgens plan gaat verlopen en hoop natuurlijk op een mooi resultaat.
Ik zou ook heel graag foto’s willen maken (nou ja laten maken dan) van voor en straks van na. Of ik die op mijn blog zet ………….. denk nu van niet want dat is toch wel erg privé, maar wie weet als de foto’s heel mooi zijn.
Nu kan ik me dus mentaal gaan voorbereiden op deze operatie. Lichaamelijk ben ik al bezig want ik let heel erg op wat ik eet en vooral drink ik bijna geen alkohol meer. Want als ze dan toch mijn buik gaan liften kan ik er wel voor zorgen dat ik wat overtollige kilootjes kwijt raak en het mooi strak eruit komt te zien.. En god weet dat ik behoorlijk wat overtollige kilo’s meesleur (lang leve de overgang)
Het zal nog best snel gaan allemaal maar ergens gaat me het nog niet snel genoeg. Maar ergens diep in mijn achterkoppie kan het niet langzaam genoeg gaan en twijfel ik af en toe.
Maar hé, ik weet waarvoor ik het ga doen en met de hulp van mijn familie en vrienden moet het gewoon een schitterend resultaat worden.

Operatie datum geprikt

Gisteren bij de plastische chirurg geweest en er staat nu een datum voor mijn operatie vast, op 6 maart word ik geopereerd. er zijn vandaag al de eerste foto’s gemaakt. Het word de Diepflap methode, een stuk huid van mijn buik word gebruikt om een nieuwe tiet van te maken. Hieronder een link.

http://www.plastischchirurg.info/folder/diep.htm

Heb al wat papieren meegekregen om afspraken te maken voor een scan om te zien waar precies mijn bloedvaten in mijn buik lopen, een bloedonderzoek om er tzt voor te kunnen zorgen dat ik de juiste medicatie krijg om mijn bloed zo vloeibaar mogelijk te houden en een vaat onderzoek om eventuele vaat vernauwingen op te sporen en te behandelen. Dit alles moet ik voor het einde van het jaar regelen, eens kijken of ik op 19 november terecht kan want dan heb ik toch mijn zesmaandelijkse kankeronderzoek. Hebben gelukkig  nog behoorlijk wat tijd om alles te regelen. Want we moeten wel het een en het andere organiseren, zo lig ik een week in het ziekenhuis en als ik thuis kom mag ik minstens twee weken niks doen, ook niet autorijden. Dus moeten we vervoer regelen voor Verena. Rob gaat op zijn werk kijken of die de woensdagen al vrij kan krijgen en ook zo min mogelijk moet werken in de weekenden. Komt nog bij dat Verena eind maart een weekje een  correspondente uit Minderhout te logeren krijgt. Dit is in het kader van een uitwisselingsprogramma, zij gaat eind mei een weekje naar daar. Stephanie zal de hele periode niet thuis zijn want die gaat eind januari voor drie en een halve maand naar Nederland voor haar Erasmus. Op mijn werk ga ik eruit liggen voor minstens twee maanden. Op 6 maart zou ik trouwens bezig zijn met een astronomie kamp voor kleintjes maar pech hebben dat moeten mijn collega’s maar doen. Ook in de paasvakantie zal ik niet aanwezig zijn. Want de chirurg heeft al laten weten dat het een zeer zware operatie is en mijn lichaam dus tijd nodig gaat hebben om bij te komen. Al met al veel stof om over na te denken en om er langzaam naar toe te werken.

Reconstructie in zicht

Hoe het gaat, heb eigenlijk niet zoveel te klagen, ben inmiddels aan het werk in de sterrenwacht op zo’n 200 m van ons huisje. Litteken ziet er mooi uit maar zit vol met fibrose wat dus elke dag voor ongemakken zorgt. Afgelopen vrijdag eerste gesprek gehad met een plastisch chirurg. Er bestaan meerdere mogelijkheden alleen een prothese is uitgesloten omdat ik bestraald ben geweest. Eerste methode is de zogenaamde Refractor-Flap waarbij een spier en tissue van de rug naar voren word geklapt en dus zo een nieuwe borst vormt. Tweede methode is de Diep-Flap waarbij we gebruik maken van tissue van de buik om daar een borst van te maken. Dit kan met of zonder gebruik te maken van een buikspier. Beide operaties zijn heftig waarbij de laatste een meer ingrijpende operatie is vanwege het feit dat ook alle bloedvaatjes moeten worden aangesloten om te voorkomen dat het weefsel afsterft. Ben nu dus druk bezig met mijn gedachten te ordenen en veel te lezen op internet. Heb ook met A. K. gebeld en die ging proberen om een aantal dames op te trommelen die hun operaties al achter de rug hebben. Allemaal weer erg heftig dus.