Hoe het gaat

Hoe het met mij gaat? Wat kan ik zeggen ….. net als het weer. Ver beneden vriespunt op het moment. Onzeker, niet weten wat ik wil, lui, neerslachtig. Ben sinds half oktober thuis en merk dat er steeds minder en minder uit mijn handen komt. Heb gewoon geen zin, voel me nutteloos. Ook heb ik absoluut geen zin om ook maar ergens op te reageren. Facebook, beurk helemaal geen zin in, maar heb dan ook al jaren een haat/liefde verhouding. Blogland ja reageer hier en daar maar niet echt met erg veel enthousiasme. Blog weg, blog terug pffft weet het gewoon even niet meer. Er zijn toch veel mensen die mijn boek willen lezen blijkbaar, die zich er misschien aan op trekken dus ja afsluiten lukt eigenlijk gewoon niet. En dus staat die er nog steeds en ga ik ook verder met bloggen. Mijn gal spuien, mijn gevoelens neer pennen. Dit is mijn manier van verwerken en aan mezelf werken ook al ben ik in dat laatste niet echt goed.

Zoektocht naar werk heeft tot nu toe niets opgeleverd. Ja zit in een soort ‘reserve’ bij de gemeente. Een echt sollicitatie gesprek gehad met vier juryleden die jou allerlei vragen stellen en je beoordelen maar ik ben dus goed gekeurd als reserve kandidaat voor de rekrutering voor de naschoolse opvang, dus nu maar hopen dat er iemand ziek valt of zijn baan opzegt.

Voor de rest niets meer van de vakbond gehoord over mijn uitkering dus we doen het nog steeds op één been hier. Niet alle dagen gemakkelijk maar het lukt. Maar een vakantie zal er dit jaar niet inzitten. dan maar de zolder isoleren.

En dan nu de klap van de vuurpijl, mijn zoon die vanochtend doodleuk aangeeft op zoek te zijn naar zijn eigen appartementje en voor oktober hier weg wil zijn. Ja weet het hij is 23 en heeft al een paar jaar een vaste relatie en het zat er wel aan te komen maar toch …….

loslaten