Tagarchief | loslaten

Vlieg lieverd vlieg

Plotseling word ik overvallen door een gevoel van leegte. Het is er als ik ‘s ochtends opsta. Een onbestemd  gevoel, alsof mijn hart buiten mijn lichaam wandelt. Allebei hebben we het moeilijk. We proberen het uit te stellen, nog even te doen alsof het niet zo is. Maar het moment van afscheid komt steeds dichterbij. Zij verhuist niet naar de andere kant van de wereld maar toch voelt het als een afsluiting van een levensfase, waarin wij als gezin een eenheid vormen. Niet meer die vanzelfsprekendheid, waarbij je allemaal in huis bent en ieder doet waar hij zin in heeft. Niet meer even een aai over haar bol in het voorbijgaan. Ik kijk naar haar en zij kijkt terug, met lieve ogen die zeggen: “Ik weet het en ik voel het ook.”Ik ben verdrietig omdat ik niet meer alles van haar zal meemaken. Omdat ik er niet meer zal zijn om haar te troosten en op te vangen als ze ergens mee zit. Ik ben verdrietig, omdat hiermee een einde komt aan een levensfase waarin ik een centrale rol speel in het leven van mijn dochter.

 

Vlieg lieverd …… vlieg. 

Sla je vleugels uit. 

Ontdek de wereld en vergeet niet.

Ik zal er altijd voor je zijn.

Advertenties

Sliping through my fingers

Hoe zei mijn moeder het ook alweer “kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grote zorgen”.

Ik weet dat ik vroeg of  laat mijn kinderen moet loslaten, dat ze hun eigen leventje moeten gaan opbouwen, maar dat maakt het er niet gemakkelijker op. Op dit moment heb ik heel erg dat ‘hotel mama’ gevoel. Moeders is alleen goed voor de was en de plas en oh ja het eten. OK ze werken of gaan naar school maar is het teveel gevraagd om in de huishouding iets te doen?  Ik werk ook. En ik verdom het om steeds opnieuw te moeten vragen kun je dit of dat aub doen. Je ziet het zelf toch ook. Nou en als zij het niet doen doe ik het zelf maar.Maar ach zo is het leven.  Waar is die tijd gebleven van de gezellige avondjes alle tezamen.Van die weekends dat je je kinderen echt fysiek zag? Zo in de tijd van kerstmis zou ik zo graag even teruggaan in de tijd dat ze mama nog echt nodig hadden, dat ze nog gezellig op je schoot kwamen zitten en je knuffelde.

Kleine kinderen worden groot …………………… en mama word oud.